ശാപം കിട്ടിയ പൂച്ചക്കുട്ടികള്‍

                                                                                ഒമ്പതുമണി ആകുന്നതേ ഉള്ളൂ. ശനിയാഴ്ച്ചയായതുകൊണ്ട് ജൈവഘടികാരം ഇതുവരെ അലാറം മുഴക്കിയിട്ടില്ല (ബയോളജി അറിയില്ല അല്ലേ? Biological Clock എന്നൊന്ന് ഗൂഗിള്‍ ചെയ്തുനോക്ക്, എനിക്കുവയ്യ പറഞ്ഞുതരാന്‍!).  ജനുവരിമാസത്തിലെ തണുപ്പത്ത് മൂടിപ്പുതച്ച്  ഇങ്ങനെ കിടന്നുറങ്ങാന്‍ നല്ല സുഖം! ശരീരത്തിനറിയില്ലല്ലോ ഇന്ന് Remedial Coaching Class ഉണ്ട് എന്ന കാര്യം! ഉം, പോകാന്‍ നോക്കണം, പതിനോന്നരയ്ക്കെങ്കിലും അവിടെ എത്തണം. ക്ലാസ്സുതുടങ്ങുന്ന സമയത്തും ഉറക്കം തൂങ്ങാതിരുന്നാല്‍ മതി, ഈ ജൈവഘടികാരത്തിന്റെ ഒരു കാര്യം!

എഴുന്നെല്‍ക്കണോ, അതോ എന്തെങ്കിലും നുണ പറഞ്ഞു പോകാതിരിക്കണോ എന്നൊക്കെ കൂലങ്കഷമായി ചിന്തിച്ചുകിടക്കുകയായിരുന്നു  ഞാന്‍. മൂസസാറിന്റെ ഓരോ വികൃതികള്‍, ആകെ വിശാലമായി ഒന്നുറങ്ങാന്‍ കിട്ടുന്നത് ശനിയും ഞായറുമാണു, അന്നുതന്നെ വേണം ക്ലാസ്സുവെക്കാന്‍! വാതിലില്‍ ആരോ മുട്ടി: കഷ്ടം, എണീറ്റേ പറ്റൂ. സഞ്ജയ്‌ ആണ്. അവന്റെ മുഖം കണ്ടപ്പോള്‍ എന്തോ പന്തികേട്‌ തോന്നി. 

"ഞാന്‍ കുഴിച്ചിട്ടോളാം, നീ എടുത്തു തരുമോ?" ഇതാണ് ചോദ്യം. 

പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നെങ്കിലും പ്രതീക്ഷ കൈവിടാതെ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു: "വെറുതെ കളിപ്പിക്കല്ലേ, സത്യം പറ!"

"വിശ്വാസമില്ലെങ്കില്‍ നീ പോയി നോക്ക്" എന്നവന്‍ പറഞ്ഞിട്ടും എനിക്കത്ര വിശ്വാസമില്ലായിരുന്നു, അല്ല.. മനസ്സതു വിശ്വസിക്കാന്‍ മടിച്ചതായിരുന്നു! ഓടിപ്പോയിനോക്കി; ശരിയാണ്, പൊങ്ങിയിട്ടുണ്ട്! ആ ദൃശ്യം കണ്ടപ്പോള്‍ എന്താണു ചിന്തിച്ചതെന്നറിയില്ല, ഒന്നറിയാം: വയറ്റില്‍ എന്തോ കൊളുത്തിവലിച്ചു. കിണറ്റില്‍ വയറുവീര്ത്തുപൊങ്ങിക്കിടന്ന ആ വിറങ്ങലിച്ച ജഡമായിരുന്നു  ഞങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട പൂച്ച, കിച്ചു. 

വ്യാഴാഴ്ച രാത്രിക്കു ശേഷം കിച്ചുവിനെ കാണാനില്ലായിരുന്നു. വെള്ളിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം ഞാന്‍ കോളേജ് വിട്ടുവന്ന സമയത്താണു ഉമ്മച്ചി കിച്ചുവിനെ കാണാനില്ല എന്ന കാര്യം പറയുന്നത്. കിണറിന്റെ വല കീറിയിരിക്കുന്നു, കിണറ്റില്‍ വീണിട്ടുണ്ടോ എന്നു സംശയമുണ്ട് എന്നും പറഞ്ഞു.  ഞാന്‍ കിണര്‍ വിശദമായി നോക്കിയപ്പോള്‍ ഒന്നും കണ്ടില്ല, ഇന്നലെ രാത്രി വീണതാണെങ്കില്‍ ഈ നേരമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും പൊങ്ങേണ്ടതാണല്ലോ എന്നാശ്വസിച്ചു. "കിച്ചുവല്ലേ മോള്‍, വല്ല കാടന്മാരുടെയും കൂടെ കാനനച്ചോലയില്‍ ആടുമേയ്ക്കാന്‍ പോയതായിരിക്കും" എന്നു തമാശയായി (അല്പം പ്രതീക്ഷയോടെ) പറയുകയും ചെയ്തു. മുമ്പും അങ്ങനെ പോയ ചരിത്രമുണ്ട്.

എന്തായാലും പൂച്ചയെ പുറത്തെടുക്കലും കുഴിച്ചിടലും ഒക്കെയായി സമയം പോയി, അന്നത്തെ റെമഡിയല്‍ കോച്ചിംഗ് ഒരു വഴിക്കായി! രാത്രി കിണറ്റില്‍ വീണ സമയത്ത് ജീവനുവേണ്ടി മല്ലിട്ട കിച്ചുവിന്റെ പിടച്ചില്‍ ഇടയ്ക്കിടെ മനസ്സില്‍ വരും, ഉടനെ ഞാന്‍ വേറെ എന്തെങ്കിലും ചിന്തിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കും. 'തന്നെ ജീവനുതുല്യം സ്നേഹിക്കുന്ന വീട്ടുകാര്‍ ഓടിവരും, രക്ഷിക്കും എന്നൊക്കെ കിച്ചു ആ നിമിഷത്തിലും ചിന്തിച്ചിരിക്കും' എന്നു സഞ്ജയ് പറഞ്ഞതുകേട്ടപ്പോള്‍ മനസ്സുപിടച്ചു, സത്യം! ഈ തിരക്കുകള്‍ക്കിടയിലും കിച്ചു ബാക്കിവെച്ചുപോയ രണ്ടുകുട്ടികള്‍ കാറിനുചുറ്റും ഓടിക്കളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. 

അതെ, ശാപം കിട്ടിയ പൂച്ചക്കുട്ടികളാണവ! എന്തോ, എനിക്കങ്ങനെ തോന്നുന്നു. സ്നാപ്പിയിലായിരുന്നു തുടക്കം. സ്നാപ്പി എന്നാല്‍ ഒന്നരവര്‍ഷം ഞങ്ങളുടെ ചേവായൂരിലെ വീട്ടില്‍ വാണ ആണ്‍പൂച്ച. അവനെ ഞങ്ങള്ക്കു തന്ന വര്‍ഗീസ് ചേട്ടന്‍ അവനിട്ട പേരാണു സ്നാപ്പി, ഞങ്ങള്‍ അതു മാറ്റിയില്ല. 2008 അവസാനം ഞങ്ങള്‍ താമസം ഫറോക്കിലേക്കു മാറ്റി. ഗൃഹപ്രവേശത്തിന്റെ തലേന്ന് രാത്രി 12 മണിവരെ കാത്തിരുന്നാണ് സ്നാപ്പിയെ ഒന്നു പിടികിട്ടിയത്. കയ്യോടെ വണ്ടിയില്‍ കയറ്റി ഫറോക്കിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു. വന്നതുമുതല്‍ അവന്‍ ഒരേയിരുപ്പായിരുന്നു, ഒന്നും മിണ്ടാതെ, ഒന്നും കഴിക്കാന്‍ താല്പര്യം കാണിക്കാതെ. അടുത്തദിവസം വീട്ടിലെ തിരക്കുകണ്ട് അവന്‍ കട്ടിലിനടിയില്‍ ഒളിച്ചു. വികൃതികുട്ടികള്‍ വിടുമോ? അവരുടെ ഉപദ്രവം സഹിക്കാതെ സ്നാപ്പി ഇറങ്ങിയോടി. പരിചയമില്ലാത്ത സ്ഥലം, ഞങ്ങള്‍ ചെന്നു വിളിച്ചിട്ടും അപരിചിതരെ കണ്ടപോലെ അവന്‍ ഓടിയകന്നു, പിന്നെ കണ്ടിട്ടില്ല! ആ പ്രദേശക്കാരെ മുഴുവന്‍ പരിചയപ്പെട്ടത് സ്നാപ്പിയുടെ പേരിലാണ്. അന്വേഷിച്ചുചെല്ലാത്ത വീടില്ല ആ ഭാഗത്ത്. ഞാന്‍ ഒരു പോസ്റ്ററുണ്ടാക്കി കടകളിലും മതിലിലും മറ്റും ഒട്ടിച്ചുവച്ചു. അതില്‍ കൌതുകം തോന്നി വാര്‍ത്ത പത്രങ്ങളിലും വന്നു. ഫറോക്ക് റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷനു പിന്നിലുള്ള ഒരുവീട്ടില്‍ സ്നാപ്പിയുടെ അപരനെ (അപരയായിരുന്നു എന്ന് മാത്രം!) കണ്ടുമുട്ടിയതുമാത്രമാണ് അന്വേഷണം കൊണ്ടുണ്ടായ മെച്ചം! സ്കൂള്‍ കുട്ടികള്‍ വരെ സ്നാപ്പിയാണെന്നും പറഞ്ഞ് ആ പൂച്ചയെ പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോകാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു എന്നായിരുന്നു അവരുടെ പരാതി. പത്തമ്പത് വയസ്സുള്ള ഒരു അയല്‍ക്കാരന്‍ വന്നുവിളിച്ചിട്ടാണ് ഞാന്‍ അവിടെ ചെല്ലുന്നത്. പൂച്ചയെ കണ്ട് അതിനെ കയ്യിലെടുത്ത് സഞ്ചിയിലാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചപ്പോള്‍ പൂച്ച ചാടിപ്പോയത്രേ! അതിന്റെ കഴുത്തിലെ കറുത്ത ചരട് തെളിവായി അങ്ങേര്‍ ഹാജരാക്കിയിരുന്നു. കുറച്ചു നേരത്തേ കിങ്ങിണി തിരിച്ചുവന്നപ്പോള്‍ കഴുത്തിലെ ചരട് കണ്ടില്ല എന്നാ സ്ത്രീ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ 'നല്ലവനായ അയല്‍ക്കാരന്റെ' മുഖത്തെ ചമ്മല്‍ ഞാന്‍ മാത്രമേ കണ്ടുള്ളൂ. ചരട് ഞാന്‍ അവരെ കാണിച്ചില്ല, വെറുതെയെന്തിനു ചരടുകൊടുത്ത് തെറി വാങ്ങണം?! 

അതിനുശേഷം 2009 ജനുവരിയിലാണു കിച്ചുവിന്റെ വരവ്. സ്വഭാവഗുണമൊക്കെ കണ്ടപ്പോള്‍ കാടനാണെന്നായിരുന്നു കുറേക്കാലം ഞങ്ങളുടെ ഉറച്ച വിശ്വാസം. ആ വിശ്വാസം തെറ്റിയത് കിചുവിന്റെ വയര്‍ കുറേശ്ശെ വീര്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോളാണ്! ആയിടയ്ക്കാണു കിച്ചുവിന്റെ ഫോട്ടോ കണ്ട ഒരു സുഹ്രുത്ത്  "കാലിക്കോ ക്യാറ്റ്" (Calico Cat) എന്നു കമന്റിയത്. പൂച്ചകള്ക്ക് ഇത്തരം നിറം വരുന്നത് ജനിതകപരമായ ഒരു പ്രത്യേക അവസ്ഥയാണെന്നും ഇത്തരം പൂച്ചകള്‍ തൊണ്ണൂറ്റൊമ്പതുശതമാനവും പെണ്ണുങ്ങളാണെന്നും അങ്ങനെ മനസ്സിലായി.

ആദ്യത്തെ കുട്ടി ജനിച്ചു, തനി നാടന്‍, പോരാത്തതിനു വീണ്ടും കാലിക്കോ! ടിന്റു എന്ന പേരുമായി കുറച്ചുകാലം അവള്‍ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ കഴിഞ്ഞു. ആയിടയ്ക്കാണു കിച്ചു വീണ്ടും പ്രസവിച്ചത്. ആദ്യത്തേത് ടെസ്റ്റ്-ഡോസ് ആയിരുന്നു എന്നു തെളിയിച്ചുകൊണ്ട് ഇത്തവണ മൂന്നെണ്ണം; ഒന്ന് മഞ്ഞ, മറ്റേത് കരിമ്പച്ച, അടുത്തത് തനി കാലിക്കോ!! അമ്മയും മകളും ഇനിമുതല്‍ മല്സരിച്ചു പ്രസവിച്ചാലോ എന്നു പേടിച്ച് ടിന്റുമോളെ നാടുകടത്തിവിട്ടു. അതും ചെയ്തത് എന്റെ കൈകൊണ്ട് തന്നെ: കാറില്‍ കയറ്റി രാമനാട്ടുകരയില്‍ ബൈപ്പാസ്സിനടുത്ത്  "ദിവസവും ധാരാളം മത്തി വാങ്ങാറുണ്ട്" എന്നു തോന്നിയ ഒരു വലിയ വീട്ടിന്റെ മുറ്റത്ത് ഇറക്കിവിട്ടു. ടിന്റു മനസ്സുനൊന്തു ശപിച്ചുകാണും!

പുതിയ കുട്ടികള്‍ മുറ്റത്ത് ഓടിക്കളിക്കുന്ന പ്രായമെത്തിയ ശേഷം ഒരു ദിവസമാണ് അവള്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്: മദ്രസ്സ വിട്ട് തിരിച്ചുപോകുന്ന വഴിയാണ്. മക്കനയൊക്കെ ചുറ്റിയ അഞ്ചാറുവയസ്സുള്ള ഒരു ടിപ്പിക്കല്‍ മുസ്ലിം ഗുണ്ടുക്കുട്ടി! സത്യം പറയാല്ലോ, ആളുടെ വര്‍ണനകള്‍ കേട്ട പരിചയമേ എനിക്കുള്ളൂ, ഇതുവരെ ഞാന്‍ കക്ഷിയെ കണ്ടിട്ടില്ല. എങ്ങനെ യാതൊരു പരിചയവുമില്ലാത്ത ഞങ്ങളുടെ വീട്ടില്‍ അവള്‍ വന്നുവെന്നോ, എന്തും പറഞ്ഞാണു കയറിവന്നതെന്നോ ഒന്നിനും ഒരു വ്യക്തതയില്ല. ഒരു കാര്യമറിയാം, പിന്നീടങ്ങോട്ട് വരവ് സ്ഥിരമായി, പൂച്ചക്കുട്ടികളെ എടുത്തും കളിപ്പിച്ചും കൊണ്ട് വീട്ടിനുചുറ്റുമുള്ള ആ നടത്തവും. അവളുടെ വീട്ടില്‍ ഒരു തള്ളപ്പൂച്ചയും മൂന്നുകുട്ടികളും ഉണ്ടായിരുന്നത്രേ, എല്ലാം തൂവെള്ള! നാലും കിണറ്റില്‍ വീണു ചത്തു എന്നാണവള്‍ പറയുന്നത്. ഒന്നുരണ്ടാഴ്ചത്തെ ദൈനം ദിന സന്ദര്‍ശനത്തിനു ശേഷം അവള്‍ വരാതായി. നാലാം പക്കം രാത്രി കൂട്ടത്തില്‍ ഏറ്റവും ഭംഗിയുള്ളതും കഥാനായികയ്ക്ക് പ്രിയംകരവുമായിരുന്ന മഞ്ഞപ്പൂച്ചക്കുട്ടി കിണറ്റില്‍ വീണു ചത്തു. അതിനുശേഷം ഒരാഴ്ചതികയുന്നതിനു മുമ്പേ ഇതാ കിച്ചുവും!

ആ പെണ്‍കുട്ടി പിന്നീടിതുവരെ ഇവിടെ വന്നിട്ടില്ല.

IF GLOBAL CLIMATE WAS A BANK .......?!!

Venezuelan President Hugo Chavez's Speech on Climate Change in Copenhagen

(Copenhagen, Kingdom of Denmark, Wednesday, December 16th, 2009)

President of the Bolivarian Republic of Venezuela, Hugo Chávez:

Mr. President, ladies and gentlemen, Excellencies, friends, I promise that I will not talk more than most have spoken this afternoon. Allow me an initial comment which I would have liked to make as part of the previous point which was expressed by the delegations of Brazil, China, India, and Bolivia. We were there asking to speak but it was not possible. Bolivia's representative said, my salute of course to Comrade President Evo Morales, who is there, President of the Republic of Bolivia.

[Audience applause]

She said among other things the following, I noted it here, she said the text presented is not democratic, it is not inclusive.

I had hardly arrived and we were just sitting down when we heard the president of the previous session, the minister, saying that a document came about, but nobody knows, I've asked for the document, but we still don't have it, I think nobody knows of that top secret document.

Now certainly, as the Bolivian comrade said, that is not democratic, it is not inclusive. Now, ladies and gentlemen, isn't that just the reality of the world?

Are we in a democratic world? Is the global system inclusive? Can we hope for something democratic, inclusive from the current global system?

What we are experiencing on this planet is an imperial dictatorship, and from here we continue denouncing it. Down with imperial dictatorship! And long live the people and democracy and equality on this planet!

[Audience applause]

And what we see here is a reflection of this: Exclusion.

There is a group of countries that consider themselves superior to us in the South, to us in the Third World, to us, the underdeveloped countries, or as a great friend Eduardo Galeano says, we, the crushed countries, as if a train ran over us in history.

In light of this, it's no surprise that there is no democracy in the world and here we are again faced with powerful evidence of global imperial dictatorship. Then two youths got up here, fortunately the enforcement officials were decent, some push around, and they collaborated right? There are many people outside, you know? Of course, they do not fit in this room, they are too many people. I've read in the news that there were some arrests, some intense protests, there in the streets of Copenhagen, and I salute all those people out there, most of them youth.

[Audience applause]

Of course young people are concerned, I think rightly much more than we are, for the future of the world. We have - most of us here - the sun on our backs, and they have to face the sun and are very worried.

One could say, Mr. President, that a spectre is haunting Copenhagen, to paraphrase Karl Marx, the great Karl Marx, a spectre is haunting the streets of Copenhagen, and I think that spectre walks silently through this room, walking around among us, through the halls, out below, it rises, this spectre is a terrible spectre almost nobody wants to mention it: Capitalism is the spectre, almost nobody wants to mention it.

[Audience applause]

It's capitalism, the people roar, out there, hear them.

I have been reading some of the slogans painted on the streets, and I think those slogans of these youngsters, some of which I heard when I was young, and of the young woman there, two of which I noted. You can hear among others, two powerful slogans. One: Don't change the climate, change the system.

[Audience applause]

And I take it onboard for us. Let's not change the climate, let's change the system! And consequently we will begin to save the planet. Capitalism is a destructive development model that is putting an end to life; it threatens to put a definitive end to the human species.

And another slogan calls for reflection. It is very in tune with the banking crisis that swept the world and still affects it, and of how the rich northern countries gave aid to bankers and the big banks. The U.S. alone gave, well, I lost the figure, but it is astronomical, to save the banks. They say in the streets the following: If the climate were a bank it would have been saved already.

[Audience applause]

And I think that's true. If the climate were one of the biggest capitalist banks, the rich governments would have saved it.

I think Obama has not arrived. He received the Nobel Peace Prize almost the same day that he sent 30 thousand soldiers to kill more innocents in Afghanistan, and now he comes to stand here with the Nobel Peace Prize, the president of the United States.

But the United States has the machinery to make money, to make dollars, and has saved, well, they believe they have saved the banks and the capitalist system.

Well, this is a side comment that I wanted to make previously. We were raising our hand to accompany Brazil, India, Bolivia, China, in their interesting position that Venezuela and the countries of the Bolivarian Alliance firmly share. But hey, they didn't let us speak, so do not count these minutes please, Mr. President.

[Audience applause]

Look, over there I met, I had the pleasure of meeting this French author Hervé Kempf. Recommending this book, I recommend it, it is available in Spanish - there is Hervé - its also in French, and surely in English, How the Rich are Destroying the Planet. Hervé Kempf: How the Rich are Destroying the Planet. This is what Christ said: it would be easier for a camel to pass through the eye of a needle than for a rich man to enter the kingdom of heaven. This is what our lord Christ said.

[Audience applause]

The rich are destroying the planet. Do they think the can go to another when they destroy this one? Do they have plans to go to another planet? So far there is none on the horizon of the galaxy.

This book has just reached me, Ignacio Ramonet gave it to me, and he is also around somewhere in this room. Finishing the prologue or the preamble this phrase is very important, Kempf says the following, I'll read it:

"We can not reduce global material consumption if we don't make the powerful go down several levels, and if we don't combat inequality. It is necessary that to the ecological principle that is so useful at the time of becoming conscious, ‘think globally and act locally,' we add the principle that the situation imposes: ‘Consume less and share better.'"

I think it is good advice that this French author Hervé Kempf gives us.

[Audience applause]

Well then, Mr. President, climate change is undoubtedly the most devastating environmental problem of this century. Floods, droughts, severe storms, hurricanes, melting ice caps, rise in mean sea levels, ocean acidification and heat waves, all of that sharpens the impact of global crisis besetting us.

Current human activity exceeds the threshold of sustainability, endangering life on the planet, but also in this we are profoundly unequal.

I want to recall: the 500 million richest people, 500 million, this is seven percent, seven percent, seven percent of the world's population. This seven percent is responsible, these 500 million richest people are responsible for 50 percent of emissions, while the poorest 50 percent accounts for only seven percent of emissions.

So it strikes me as a bit strange to put the United States and China at the same level. The United States has just, well; it will soon reach 300 million people. China has nearly five times the U.S. population. The United Status consumes more than 20 million barrels of oil a day, China only reaches 5-6 million barrels a day, you can't ask the same of the United States and China.

There are issues to discuss, hopefully we the heads of states and governments can sit down and discuss the truth, the truth about these issues.

So, Mr. President, 60 percent of the planet's ecosystems are damaged, 20 percent of the earth's crust is degraded, we have been impassive witnesses to deforestation, land conversion, desertification, deterioration of fresh water systems, overexploitation of marine resources, pollution and loss of biodiversity.

The overuse of the land exceeds by 30 percent the capacity to regenerate it. The planet is losing what the technicians call the ability to regulate itself; the planet is losing this. Every day more waste than can be processed is released. The survival of our species hammers in the consciousness of humanity. Despite the urgency, it has taken two years of negotiations for a second commitment period under the Kyoto Protocol, and we attend this event without any real and meaningful agreement.

And indeed, on the text that comes from out of the blue, as some have called it, Venezuela says, and the ALBA countries, the Bolivarian Alliance say that we will not accept, since then we've said it, any other texts that do not come from working groups under the Kyoto Protocol and the Convention. They are the legitimate texts that we have been discussing so intensely over the years.

[Audience applause]

And in these last few hours, I believe you have not slept, plus you have not eaten, you have not slept. It does not seem logical to me to come out now with a document from scratch, as you say.

The scientifically substantiated objective of reducing the emission of polluting gases and achieving an agreement on long-term cooperation clearly, today at this time, has apparently failed, for now.

What is the reason? We have no doubt.

The reason is the irresponsible attitude and lack of political will from the most powerful nations on the planet. No one should feel offended, I recall the great José Gervasio Artigas when he said: "With the truth, I neither offend nor fear." But it is actually an irresponsible attitude of positions, of reversals, of exclusions, of elitist management of a problem that belongs to everyone and that we can only solve together.

The political conservatism and selfishness of the largest consumers, of the richest countries shows high insensitivity and lack of solidarity with the poor, the hungry, and the most vulnerable to disease, to natural disasters. Mr. President, a new and single agreement is essential, applicable to absolutely unequal parties, according to the magnitude of their contributions and economic, financial and technological capabilities and based on unconditional respect for the principles contained in the Convention.

Developed countries should set binding, clear and concrete commitments for the substantial reduction of their emissions and assume obligations of financial and technological assistance to poor countries to cope with the destructive dangers of climate change. In this respect, the uniqueness of island states and least developed countries should be fully recognized.

Mr. President, climate change is not the only problem facing humanity today. Other scourges and injustices beset us, the gap between rich and poor countries has continued to grow, despite all the millennium goals, the Monterrey financing summit, at all these summits as the President of Senegal said here, revealing a great truth, there are promises and unfulfilled promises and the world continues its destructive march.

The total income of the 500 richest individuals in the world is greater than the income of the 416 million poorest people. The 2.8 billion people living in poverty on less than $2 per day, representing 40 percent of the global population, receive only 5 percent of world income.

Today each year about 9.2 million children die before reaching their fifth year and 99.9 percent of these deaths occur in poorer countries.

Infant mortality is 47 deaths per thousand live births, but is only 5 per thousand in rich countries. Life expectancy on the planet is 67 years, in rich countries it is 79, while in some poor nations is only 40 years.

Additionally, there are 1.1 billion people without access to drinking water, 2.6 billion without sanitation services, over 800 million illiterate and 1.02 billion hungry people, that's the global scenario.

Now the cause, what is the cause?

Let's talk about the cause, let's not evade responsibilities, and let's not evade the depth of this problem. The cause, undoubtedly, I return to the theme of this whole disastrous panorama, is the destructive metabolic system of capital and its embodied model: Capitalism.

Here's a quote that I want to read briefly, from that great liberation theologian Leonardo Boff, as we know a Brazilian, our American. Leonardo Boff says on this subject as follows:

"What is the cause? Ah, the cause is the dream of seeking happiness through material accumulation and of endless progress, using for this science and technology with which they can exploit without limits all the resources of the earth."

And he cites here Charles Darwin and his "natural selection", the survival of the fittest, but we know that the strongest survive over the ashes of the weakest.

Jean Jacques Rousseau, we must always remember, said that between the strong and the weak, freedom is oppressed. That's why the Empire speaks of freedom; it's the freedom to oppress, to invade, to kill, to annihilate, and to exploit. That is their freedom, and Rousseau adds this saving phrase: "Only the law liberates."

There are countries that are hoping that no document comes out of here precisely because they do not want a law, do not want a standard, because the absence of these norms allows them to play at their exploitative freedom, their crushing freedom.

We must make an effort and pressure here and in the streets, so that a commitment comes out of here, a document that commits the most powerful countries on earth.

[Audience applause]

Well, Mr. President, Leonardo Boff asks... Have you met Boff? I do not know whether Leonardo might come, I met him recently in Paraguay, we've always read him.

Can a finite earth support an infinite project? The thesis of capitalism, infinite development, is a destructive pattern, let's face it.

Then Boff asks us, what might we expect from Copenhagen? At least this simple confession: We can not continue like this. And a simple proposition: Let's change course. Let's do it, but without cynicism, without lies, without double agendas, no documents out of the blue, with the truth out in the open.

How long, we ask from Venezuela, Mr. President, ladies and gentlemen, how long are we going to allow such injustices and inequalities? How long are we going to tolerate the current international economic order and prevailing market mechanisms? How long are we going to allow huge epidemics like HIV/AIDS to ravage entire populations? How long are we going to allow the hungry to not eat or to be able to feed their own children? How long are we going to allow millions of children to die from curable diseases? How long will we allow armed conflicts to massacre millions of innocent human beings in order for the powerful to seize the resources of other peoples?

Cease the aggressions and the wars! We the peoples of the world ask of the empires, to those who try to continue dominating the world and exploiting us.

No more imperial military bases or military coups! Let's build a more just and equitable economic and social order, let's eradicate poverty, let's immediately stop the high emission levels, let's stop environmental degradation and avoid the great catastrophe of climate change, let's integrate ourselves into the noble goal of everyone being more free and united.

Mr. President, almost two centuries ago, a universal Venezuelan, a liberator of nations and precursor of consciences left to posterity a full-willed maxim: "If nature opposes us, let's fight against it and make it obey us." That was Simón Bolívar, the Liberator.

From Bolivarian Venezuela, where a day like today some ten years ago, ten years exactly, we experienced the biggest climate tragedy in our history (the Vargas tragedy it is called), from this Venezuela whose revolution tries to win justice for all people, we say it is only possible through the path of socialism!

Socialism, the other spectre Karl Marx spoke about, which walks here too, rather it is like a counter-spectre. Socialism, this is the direction, this is the path to save the planet, I don't have the least doubt. Capitalism is the road to hell, to the destruction of the world. We say this from Venezuela, which because of socialism faces threats from the U.S. Empire.

From the countries that comprise ALBA, the Bolivarian Alliance, we call, and I want to, with respect, but from my soul, call in the name of many on this planet, we say to governments and peoples of the Earth, to paraphrase Simón Bolívar, the Liberator: If the destructive nature of capitalism opposes us, let's fight against it and make it obey us, let's not wait idly by for the death of humanity.

History calls on us to unite and to fight.

If capitalism resists, we are obliged to take up a battle against capitalism and open the way for the salvation of the human species. It's up to us, raising the banners of Christ, Mohammed, equality, love, justice, humanity, the true and most profound humanism. If we don't do it, the most wonderful creation of the universe, the human being, will disappear, it will disappear.

This planet is billions of years old, and this planet existed for billions of years without us, the human species, i.e. it doesn't need us to exist. Now, without the Earth we will not exist, and we are destroying Pachamama as Evo says, as our indigenous brothers from South America say.

Finally, Mr. President, and to finish, let's listen to Fidel Castro when he said: "One species is in danger of extinction: Humanity."

Let's listen to Rosa Luxemburg when she said: "Socialism or Barbarism."

Let us listen to Christ the Redeemer when he said: "Blessed are the poor for theirs is the kingdom of heaven."

Mr. President, ladies and gentlemen, we are capable of not making this Earth the tomb of humanity. Let us make this earth a heaven, a heaven of life, of peace, peace and brotherhood for all humanity, for the human species.

Mr. President, ladies and gentlemen, thank you very much and enjoy your meal.

[Audience applause]

Translated by Kiraz Janicke for Venezuelanalysis.com

Courtesy: Zmag

സക്കറിയ ചോദിച്ചതും ചോദിക്കാഞ്ഞതും

സുകുമാരേട്ടാ,

എഴുതിയത് വായിച്ചു, യോജിക്കുന്നു, എല്ലാം ശരി, സക്കറിയയെ കയ്യേറ്റം ചെയ്തത് വളരെ ഹീനമായി, അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുമേലുള്ള കുതിരകയറ്റമായിപ്പോയി! 

           ഉണ്ണിത്താന്‍ സംഭവത്തെക്കുറിച്ചും വായിച്ചു: താങ്കള്‍ എഴുതിയതും പത്രങ്ങള്‍ എഴുതി എന്നു വരുത്തിയതും. അടുത്ത ദിവസം ചാനലുകളില്‍ കയറിയിരുന്ന് ഉണ്ണിത്താന്‍ നടത്തിയ വീരോചിതമായ വിശദീകരണവും കേട്ടു. എന്റെ ചില സംശയങ്ങള്‍ ഒന്നു ചോദിച്ചോട്ടെ?!

1. അഷറഫ് എന്നാളുടെ വീട്ടില്‍ ഒരു രാത്രി ഉണ്ണിത്താനും ജയലക്ഷ്മിയും കാറില്‍ എത്തുന്നു. കൊല്ലത്ത് നിന്നാണ് അവര്‍ വരുന്നത്. വീട്ടുടമയായ അഷറഫ് തന്നെയാണ് വാതില്‍ തുറന്ന് കൊടുക്കുന്നത്. വീട്ടില്‍ വെളിച്ചം കണ്ട ഉടനെ മൂന്ന് നാലു പേര്‍ കടന്ന് വന്നു ചോദ്യം ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ഉണ്ണിത്താന്‍ അവരോട് കയര്‍ക്കുന്നു.

എന്താണര്‍ഥം , രാത്രി ഒമ്പതുമണിക്ക് അവര്‍ വരും എന്നറിയാവുന്ന അഷ്റഫ് ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്ത് കരണ്ടു ലാഭിക്കുകയായിരുന്നോ? അതോ ആരുടെയും അനാവശ്യശ്രദ്ധ ആകര്‍ഷിക്കേണ്ട എന്നു കരുതിയിട്ടോ?

2. അഷ്റഫിന്റെ കുടുംബം ആ വീട്ടില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നോ, അവരെ ആരും ഉപദ്രവിച്ചതായി കേട്ടില്ല?!

3. ആ രാത്രി തന്നെ ബന്ധുവും വിവാഹിതയുമായ ജയലക്ഷ്മിയുടെ കയ്യില്നിന്നും കാശുവാങ്ങണം എന്നു ഉണ്ണിത്താനു വാശിയായിരുന്നോ?
4. ചെക്ക് കിട്ടിയിരുന്നില്ലേ, വണ്ടിച്ചെക്കായിരുന്നോ?
5. രാത്രി പോയാല്‍ മാത്രമേ അഷ്റഫിനെ കാണാന്‍ സാധിക്കുകയുള്ളോ?
6. മധ്യസ്ഥം പറയാന്‍ ഞാനും കൂട്ടുവരാം എന്നു ഭര്ത്താവു പറഞ്ഞില്ലേ, തിരുമ്മല്‍ തിരക്കിലായിരുന്നോ?
7. രാത്രി ഉണ്ണിത്താനേട്ടന്‍ ബാംഗ്ലൂര്‍ക്കു പോയാല്‍ പാവം ജയലക്ഷ്മി എവിടെ കിടക്കും, അഷ്റഫിന്റെ കൂടെയോ?
8. രാത്രി ഒമ്പതുമണിക്ക് മഞ്ചേരി വഴി ബാംഗ്ലൂര്‍ക്കു പോയാല്‍ ചെക്ക്പോസ്റ്റില്‍ കിടക്കേണ്ടിവരും (കര്‍ണാടകത്തില്‍ വനത്തിലൂടെയുള്ള രാത്രിയാത്ര നിരോധിച്ചിട്ട് കുറച്ചുനാളായി, പത്രക്കാര്ക്കൊക്കെ അറിയാം!) എന്ന് ഉണ്ണിത്താനറിയില്ലേ?    
9. പോലീസ് പറയുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ മുഖവിലയ്ക്കെടുക്കാതെ സ്വന്തം നിലയ്ക്ക് അന്വേഷണം നടത്തി സത്യങ്ങള്‍ തെളിയിച്ച പാരമ്പര്യമുള്ള (മുത്തൂറ്റ് കേസ്  ഉദാഹരണം) നമ്മുടെ മുഖ്യധാരാമാധ്യമങ്ങള്‍ എന്തേ ഈ വിഷയത്തില്‍ യാതൊരു അന്വേഷണവും നടത്തിയില്ല?

10. ഒന്നരദിവസം കൊണ്ട് ഈ വാര്‍ത്ത കുഴിച്ചുമൂടപ്പെടണം എന്നാര്‍ക്കെങ്കിലും നിര്‍ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നോ?
11. ഉണ്ണിത്താന്റെ കന്യകാത്വം തെളിയിക്കാനെങ്കിലും എന്തുകൊണ്ട് മാധ്യമങ്ങള്‍ തുടര്‍അന്വേഷണ പരമ്പരയും പോലീസിന്റെ കേസ് ഡയറിയും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചില്ല?   

12. സ്വയം വേശ്യ എന്നു വിശേഷിപ്പിച്ച ഒരു സ്ത്രീ മലയാളികളെ ഒന്നടങ്കം വിഡ്ഡികളാക്കിക്കൊണ്ട് ഒരു രാഷ്ട്രീയനേതാവിനെതിരെ ലൈംഗിക ആരോപണം ഉന്നയിക്കുന്നതും പിന്നീടത് പിന്‍വലിക്കുന്നതും തുടര്‍ചയായി കാണിക്കാന്‍ പ്രൈം ടൈം ഉഴിഞ്ഞുവെച്ച മലയാളവാര്‍ത്താ ചാനലുകള്‍ എന്തുകൊണ്ട് പാവം ജയലക്ഷ്മിയെ വിളിച്ച് രണ്ടുവാക്കു പറയാന്‍ അവസരം കൊടുക്കുന്നില്ല?

13. വിശദമായ വൈദ്യപരിശോധനയില്‍ ലൈംഗിക ബന്ധം നടന്നിട്ടില്ല (ഡിഫിക്കാരുടെ ടൈമിംഗ് റൊമ്പ മോശം, സേവയും ഉദ്ധരിക്കലും  തുടങ്ങുന്നതുവരെ ക്ഷമയില്ല!) എന്നു തെളിഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് പോലീസ് എന്തിനു കേസ് മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകണം,  എന്തിനു അഷ്റഫിനെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യണം?

14. വിവാഹിതയും അടുത്ത ബന്ധുവുമായ ഒരു സ്ത്രീയുമായി ബന്ധപ്പെടാന്‍ നിങ്ങള്‍ തെരഞ്ഞെടുക്കുക നിങ്ങളുടെ വീടോ, സ്ത്രീയുടെ വീടോ, അടുത്ത ബന്ധുക്കളുടെയോ സുഹ്രുത്തുക്കളുടെയോ വീടുകളോ, നാട്ടിലുള്ള ചെറിയ ലോഡ്ജോ, അതോ അവിടത്തെ കോണ്ഗ്രസ്സ് ആപ്പീസോ, ഇനി രണ്ടുപേരെയും ആരും പെട്ടെന്നു തിരിച്ചറിയാത്ത ദൂരെ ഏതെങ്കിലും നാടോ?!

15. ഞങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് അവര്‍ മഞ്ചേരിക്ക് പുറപ്പെട്ടതെന്ന് ഉണ്ണിത്താന്റെ ഭാര്യയും ജയലക്ഷ്മിയുടെ അച്ചനമ്മമാരും പറഞ്ഞിട്ടുമുണ്ട്. ഭര്ത്താവദ്ദേഹം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലേ ആവോ?

16. പ്രായപൂര്‍ത്തിയായ ഒരു അന്യപുരുഷനും സ്ത്രീയും, അവര്‍ വിവാഹിതരാണെങ്കില്‍, രഹസ്യമായിട്ടാണെങ്കില്‍ക്കൂടി ലൈംഗികബന്ധത്തിലേര്‍പ്പെടുന്നത് കുറ്റകരമല്ലേ?

17. മഞ്ചേരിസംഭവത്തിനു കുറച്ചുദിവസം മുമ്പ് ഉണ്ണിത്താന്‍ റ്റീവീക്യാമറകള്ക്കു മുമ്പിലിരുന്ന്, "പോളിറ്റ്ബ്യൂറോ മീറ്റിങ്ങ് നടക്കുമ്പോള്‍ പ്രകാശ് കാരാട്ട്, ബ്രിന്ദ കാരാട്ടിന്റെ തുടയ്ക്ക് പിടിച്ചാണിരിക്കാറെന്നും" പറയാനറയ്ക്കുന്ന മറ്റുപലതും പറഞ്ഞതു സക്കറിയയും സുകുമാരേട്ടനും കേട്ടില്ലേ? 

18. ഉണ്ണിത്താന്‍ സ്വയം തുണിയുരിഞ്ഞ ദിവസത്തിനു രണ്ടുനാള്‍ മുന്നേ, ചാനല്‍ കസേരയില്‍ കയറി ഞെളിഞ്ഞിരുന്ന് "പിണറായിക്ക് ആരെയാണു നോട്ടം: മദനിയെയോ സൂഫിയയെയോ?" എന്നു കേരളത്തോടുറക്കെ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ സക്കറിയ ഉറക്കമായിരുന്നോ?!

19. മാനവും മാനഹാനിയും കോണ്ഗ്രസ്സുകാര്‍ക്കു മാത്രം ഉള്ളതാണോ?
20. സദാചാരം എന്നത് ഉണ്ണിത്താന്റെ എതിരാളികള്‍ മാത്രം പാലിക്കേണ്ട ഒന്നാണോ?

21. സക്കറിയ പ്രസംഗിച്ചു സഖാക്കളെ അരിശം കൊള്ളിച്ചത്, ഉണ്ണിത്താനെ ന്യായീകരിച്ചതല്ല; മറിച്ചു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ നേതാക്കളും ഒളിവില്‍ കഴിയുമ്പോള്‍ അവിഹിത വേഴ്ച നടത്തിയിട്ടുണ്ട് എന്ന വൃത്തികെട്ട പരാമര്‍ശമാണ്.  സക്കറിയ ഇവിടെ സദാചാരപോലീസ് ചമയുകയല്ലേ?! 

22. ബാംഗ്ലൂരിലെ ഒരു റഷ്യന്‍ വേശ്യയുടെ ലാപ്ട്ടോപ്പില്‍ ബിനീഷ് കോടിയേരിയുടെ ചിത്രം എന്ന കള്ളവാര്‍ത്ത (കള്ളവാര്ത്തയായിരുന്നു എന്ന് പിന്നീടു തെളിഞ്ഞു) രണ്ടാഴ്ച കൊണ്ടുനടന്നാഘോഷിച്ചത് സുകുമാരേട്ടനും സക്കറിയയും കണ്ടതല്ലേ? എന്തേ ഒന്നും പ്രതികരിച്ചുകണ്ടില്ല?!

            താന്‍ ബാംഗ്ളൂര്ക്കു പോകുന്ന വഴിയായിരുന്നെന്നും അകന്ന ബന്ധത്തിലുള്ള യുവതി മഞ്ചേരി വരെ ലിഫ്റ്റ് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ കൊടുത്തതാണെന്നുമായിരുന്നു ഉണ്ണിത്താന്‍ ആദ്യം പറഞ്ഞത്, ഇപ്പോ ദേ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആയി. ഈ വിഷയത്തില്‍ ഒന്നും എഴുതേണ്ടെന്ന് തീരുമാനിച്ചതാണ്. സുകുമാരേട്ടന്‍ എന്നെക്കൊണ്ട് ആ പ്രതിഞ്ജ തെറ്റിച്ചു, ക്ഷമിക്കണം സുമാരേട്ടാ! 

              സന്ദര്ഭവശാല്‍ പറയട്ടെ, ഞാന്‍ ഒരു ഡിഫിക്കാരനല്ല, ഒരു പീഡീപ്പിക്കാരനുമല്ല! ഇന്ത്യന്‍ നാഷണല്‍ കോണ്ഗ്രസ്സില്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന (കേരളത്തിലെ കോണ്ഗ്രസ്സല്ല), സോഷ്യലിസത്തില്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു സാദാ മലയാളി. 

             ഒന്നും എഴുതേണ്ട എന്നു തീരുമാനിച്ചതിനു കാരണം ഇനി പറയാം: ഞാനും ലൈംഗിക സ്വാതന്ത്ര്യത്തില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു, പക്ഷെ അത് ഉണ്ണിത്താനും സക്കറിയക്കും കോണ്ഗ്രസ്സുകാര്ക്കും മാത്രം പോര എന്നും ഉറച്ചുപ്രഖ്യാപിക്കുന്നു, ജയ് ഹിന്ദ്!!

ലീഗ് ചെയ്യുന്നതെന്തെന്ന് അവര്‍ അറിയുന്നില്ല!

കരുനാഗപ്പള്ളിയില്‍ ടാങ്കര്‍ ലോറി കത്തി നാല് പേര്‍ മരിച്ചു. മരിച്ചവരില്‍ ഒരു റഷീദും അഷ്റഫും; ഫോട്ടോയടക്കം വാര്‍ത്ത. പ്രതീക്ഷയോടെയാണ് വാര്‍ത്ത വായന തുടങ്ങിയത്, ഒന്നുരണ്ടാഴ്ചതെയ്ക്ക് കുശാലായി. റഷീദും അഷ്റഫും ഉണ്ടെങ്കില്‍ അതില്‍ എന്തെങ്കിലും തീവ്രം കാണുമല്ലോ, ഏത്?!  ബസ്‌ കത്തിക്കലും  ബോംബ്‌ (?) പൊട്ടിക്കലും ഒക്കെ നടന്നെങ്കിലും ഇതുവരെ ഒരു ജീവിക്കും രോമത്തില്‍ പോലും പരുക്കില്ല. ഈ കേസില്‍ അങ്ങനെയല്ലല്ലോ! കഷ്ടം, മനോരമ തീരെ നിരാശനാക്കിക്കളഞ്ഞു. എന്നിരുന്നാലും  അടുത്ത രണ്ടു ദിവസം അട്ടിമറിസാധ്യത-അന്വേഷണം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് പ്രതീക്ഷ നിലനിര്‍ത്താന്‍ അവര്‍ക്ക് സാധിച്ചു. 

           എത്ര പേര്‍ക്കു പരിക്കേറ്റു, എത്ര പേര്‍ മരിച്ചു, എത്ര രൂപയുടെ നഷ്ടം സംഭവിച്ചു എന്നതൊന്നുമല്ല തീവ്രവാദപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുടെ തീവ്രതയുടെ അളവുകോല്‍ എന്നു മലയാളി കുറേശ്ശെ മനസ്സിലാക്കിത്തുടങ്ങുന്നു,  അന്തോനീസ്സു പുണ്യാളനു സ്തുതി! അതുകൊണ്ടാണല്ലോ NIA (ദേശീയ അന്വേഷണ ഏജന്‍സി) കേരളത്തില്‍ അങ്ങോളമിങ്ങോളം ആപ്പീസുകള്‍ തുറന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. മദനി മക്കളെ നിരാഹാരത്തിനു പ്രേരിപ്പിച്ചതും, ഭാര്യയെ പിച്ചിചീന്തിക്കോ എന്നു പറഞ്ഞതും, ഉസാമ ബിന്‍ ലാദനെപ്പൊലെ താടി വച്ചു നടക്കുന്നതും മദനിയുടെ മോന്‍ വഴിയരികില്‍ മൂത്രമൊഴിച്ചതും തുടങ്ങി മദനിയുടെ ഉമ്മാന്റെ അനിയത്തിയുടെ ഭര്ത്താവിന്റെ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിലെ തോട്ടക്കാരന്‍ വെള്ളമടിച്ചു കള്ളുഷാപ്പില്‍ വാളുവെച്ചതുവരെയുള്ള എല്ലാ ഭീകരപ്രവര്‍തനങ്ങളും നിരീക്ഷിയ്ക്കാനും കൊച്ചുകേരളത്തിലെ കണ്ണും കാതും തുറന്നിരിക്കുന്ന നിര്‍ഭയ, നിഷ്പക്ഷ മാധ്യമങ്ങള്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന മുറയ്ക്ക് ഏറ്റെടുക്കാനും സൌകര്യാര്‍ഥമാണീ ആപ്പീസുകള്‍ തുറക്കുന്നതത്രേ!! NIA -യും മനോരമയും ഇല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ കേരളത്തിലെ ജനങ്ങളുടെ സ്ഥിതി, ഓ, ഓര്‍ക്കാന്‍ കൂടി വയ്യ! ദൈവത്തിനു സ്തുതി!!

              പറയുമ്പോള്‍ എല്ലാം പറയണമല്ലോ! കേരളത്തിലെ മുസ്ലീങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ ഓരോരുത്തരായി യൂനിനോര്‍ പരസ്യം പോലെ (ഇനി എന്റെ നമ്പര്‍) തീവ്രവാദികളായി (സൂഫിയയെയോ മദനിയെയോ ഫോണ്‍ വിളിച്ചവര്‍ എന്നും അര്‍ഥം വരും)  മുന്നോട്ടുവന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതില്‍ ഒരു മുഖ്യ പങ്ക് സമുദായത്തിന്റെ കാവലാളായ ഇന്ത്യന്‍ യൂണിയന്‍ മുസ്ലിം ലീഗ് എന്ന സംഘടനയ്ക്കാണ്. ക്രെഡിറ്റ് കൊടുക്കേണ്ടാവര്‍ക്ക് അതു കൊടുക്കേണ്ട സമയത്ത് തന്നെ കൊടുക്കണം, വൈകിക്കരുത്.  സമുദായത്തിലെ തീവ്രവാദികളെ പുറത്തുകൊണ്ടുവരികയും ജനമധ്യത്തില്‍ കുനിച്ചുനിര്‍ത്തി ശൂലം കേറ്റുകയും ചെയ്യേണ്ടത്  സമാധാനത്തിന്റെ (പറന്നുപോയ) വെള്ളരിപ്രാവിന്റെ സ്വന്തം പാര്‍ട്ടിയുടെ ധാര്‍മികമായ കടമയാണ്. പ്രത്യേകിച്ചും ആ തീവ്രവാദികള്‍ ഇടതുപക്ഷവുമായി ബന്ധമുള്ളവരാണെങ്കില്‍‍!
          എന്നുമുതലാണ് ലീഗിന്റെ ധാര്‍മികബോധം പൂര്‍വാധികം ശക്തിയോടെ ഉണര്‍ന്നു തുടങ്ങിയത് എന്ന് പരിശോധിക്കുന്നത് രസമുള്ള സംഗതിയാണ്. സമുദായത്തിന് മുകളിലുള്ള തങ്ങളുടെ പിടി അയഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നു, മുസ്ലിം വോട്ടിനു വേറൊരു അവകാശി ഉയര്‍ന്നു വരുന്നു എന്നൊക്കെ തോന്നുന്നിടത്താണ് മേല്‍പ്പറഞ്ഞ ധാര്‍മികബോധം ശക്തി പ്രാപിക്കുന്നത്. കുറേശ്ശെ എതിരാളിയെ വര്‍ഗീയനായും തീവ്രവാദിയായും ഭീകരവാദിയായും  മുദ്ര കുത്താന്‍ ശ്രമം തുടങ്ങുന്നു. ഇത് പണ്ട് മുതലേ ഉണ്ട്, ഇപ്പോള്‍ ഈയൊരു സ്വഭാവം മറ്റുപലരും മുതലെടുക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്ന് മാത്രം. മനോരമയുടെയും സംഘപരിവാറിന്റെയും ഐക്യ ജനാധിപത്യ മുന്നണിയിലെ ചില ഘടകകക്ഷികളുടെയും താല്‍പ്പര്യങ്ങള്‍ക്കു അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ മുസ്ലിം ലീഗും കൂട്ടുനില്‍ക്കുന്നു എന്ന് പറയേണ്ടിവരും. അറിവില്ലായ്മ ഒരു കുറ്റമല്ല, തീവ്രവാദ കേസാണെങ്കില്‍ പത്തുകൊല്ലം വിചാരണയില്ലാതെ അകത്തു കിടക്കേണ്ടി വരും എന്ന് മാത്രം! 
             രസം അതല്ല, മുസ്ലിം ലീഗ് ആണ് ഇത് പറയുന്നത് എന്നതിലാണ് അത്ഭുതം. അത്യാവശ്യം സാമാന്യബോധം ഉദിച്ചുതുടങ്ങിയ കാലം മുതലേ എന്നെ കുഴക്കുന്ന ഒരു സമസ്യയുണ്ട്: സാമുദായിക അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള, വര്‍ഗീയ പാര്‍ട്ടികള്‍ക്ക് ഇന്ത്യന്‍ രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ സ്ഥാനമില്ല എന്നാണു പഠിച്ചത്; പേരില്‍ തന്നെ സമുദായമുള്ള മുസ്ലിം ലീഗിന് പിന്നെ ഇന്ത്യന്‍ രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ എന്താണ് കാര്യം? ഭാരതീയ ജനതാ പാര്‍ട്ടി എന്ന് സ്വയം വിളിക്കുന്ന ഒരു പാര്‍ട്ടിയെ നമുക്കെങ്ങനെ വര്‍ഗീയമെന്നു വിളിക്കാനാകും?! അബ്ദുല്‍ നാസര്‍ മദനി പണ്ട് പറയാറുണ്ടായിരുന്നത്രേ, കുഞ്ഞാലിക്കുട്ടിയെ വിളിച്ചു മുസ്ലിം ലീഗിന്റെയും പാകിസ്ഥാന്റെയും പതാകകള്‍ കൊടുത്താല്‍ അങ്ങേര്‍ ആകെ കണ്ഫ്യൂഷനില്‍ ആകുമെന്ന്! ഇതിനെതിരെയൊക്കെ കണ്ണടയ്ക്കുന്ന മറ്റു രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികള്‍ക്ക് PDP -യെയും INL -നെയും BJP -യേയുമൊക്കെ വര്‍ഗീയ പാര്‍ട്ടികള്‍ എന്ന് വിളിക്കാന്‍ എന്ത് ധാര്‍മിക അവകാശമാനുള്ളത്? 
         മുസ്ലീം ലീഗ് ഒരു മതേതര രാഷ്ട്രീയ കക്ഷിയാണെന്ന് എനിക്കഭിപ്രായമില്ല; പക്ഷേ അവര്‍ വര്‍ഗീയമായോ, സമുദായങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ സംഘര്‍ഷം സൃഷ്ടിക്കുന്ന തരത്തിലോ പെരുമാറുന്ന സംഘടനയാണ് എന്നും എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടില്ല. പക്ഷേ സ്വന്തം സമുദായത്തിനു മേലുള്ള തങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം അരക്കിട്ടുറപ്പിക്കാന്‍ അവര്‍ നടത്തുന്ന ശ്രമങ്ങള്‍ അതേ സമുദായത്തിന് മേല്‍ തന്നെ കരിനിഴല്‍ വീഴ്ത്തുന്നത് അവര്‍ അറിയാഞ്ഞിട്ടോ എന്തോ?! മദനിയെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബന്ധുക്കളെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും, അദ്ദേഹവുമായി എന്തെങ്കിലും തരത്തില്‍ മുന്പെന്നെങ്കിലും നേരിയ ബന്ധം മാത്രമുള്ളവരെപ്പോലും ഭീകരരായി ചിത്രീകരിക്കാനും മാധ്യമവിചാരണയ്ക്ക് വിധേയരാക്കാനും ലീഗ് നേതൃത്വം കാണിക്കുന്ന ഈ വ്യഗ്രത പല ദുസ്സൂചനകളും സമൂഹത്തിനു നല്‍കുന്നുണ്ട്.  ഈയിടെ മാധ്യമങ്ങളില്‍ നിറഞ്ഞുനിന്ന ലവ് ജിഹാദ് വിവാദത്തില്‍ ലീഗിന്റെ അര്‍ത്ഥഗര്‍ഭമായ മൗനം കേരളത്തിലെ മുസ്ലിങ്ങളെ ആശ്ചര്യപ്പെടുത്തി. ലോകസഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പുവരെ മദനി വെറും വര്‍ഗീയനായിരുന്നു.  തെരഞ്ഞെടുപ്പിന് ശേഷം പെട്ടെന്ന് തന്നെ PDP-യും PDP-ക്കാരും കേരളം കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ ഭീകരരായി മാറുന്നതും നാം കണ്ടു. തടിയന്റവിട നസീര്‍ ഏറ്റവും വിശ്വാസ്യതയുള്ള മലയാളിയായി പൊടുന്നനെ മാറി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായപ്രകാരം പലരും തീവ്രവാദ കേസുകളില്‍ പ്രതികള്‍ ആകുന്നതും  അല്ലാതാകുന്നതും നാം കണ്ടു. "രണ്ടുനാല് ദിനം കൊണ്ടൊരുത്തനെ തണ്ടിലേറ്റി നടത്തുന്നതും ഭവാന്‍, മാളിക മുകളേറിയ മന്നന്റെ തോളില്‍ മാറാപ്പു കേറ്റുന്നതും ഭവാന്‍‍" എന്ന പ്രശസ്ത കവിതാശകലത്തിലെ 'ഭവാന്‍' ആരാണെന്ന് മനസ്സിലായില്ലേ?! 
           "മദനിയെ ഉപേക്ഷിക്കൂ, സ്വയം രക്ഷിക്കൂ" എന്ന സന്ദേശം ദേശീയ അന്വേഷണ ഏജന്‍സി വഴി കൈമാറുന്നതൊക്കെ ശരി; "ലീഗില്‍ ചേരൂ, ഭീകരന്‍ അല്ലാതാകൂ" എന്നും വ്യംഗ്യമായി സൂചിപ്പിച്ചോളൂ. പക്ഷേ, ഈ പ്രകടനങ്ങള്‍ക്കിടയ്ക്ക് ഒരു സാധാരണ മലയാളിയുടെ മനസ്സില്‍ ഇടംപിടിക്കുന്ന ചിന്തകള്‍ എന്തൊക്കെയായിരിക്കും  എന്ന് ബുദ്ധിയുള്ള ലീഗുകാര്‍ ആരെങ്കിലും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ?! 'ബുദ്ധിയുള്ള' എന്ന് സൂചിപ്പിച്ചത് എയര്‍പോര്‍ട്ട് കെട്ടിടത്തില്‍ കയറി പാകിസ്ഥാന്റെ, സോറി, ലീഗിന്റെ കൊടി കെട്ടിയ ചെക്കന്മാരെയല്ല ഞാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്ന് വ്യക്തമാക്കാനാണ്. 
             ഒമ്പതുകൊല്ലം വിചാരണയില്ലാതെ ജയിലില്‍ കഴിഞ്ഞ ശേഷം ആരോപിക്കപ്പെട്ട കുറ്റങ്ങള്‍ തെളിയിക്കപ്പെട്ടില്ല എന്ന കാരണത്താല്‍ കോടതി നിരുപാധികം വിട്ടയച്ച ഒരാളാണ് മദനി. (കയ്യിലിരിപ്പ് കൊണ്ട്) വികലാംഗനായ അദ്ദേഹം തിരിച്ചുവന്ന്‍ പണ്ട് തീവ്രമായി പ്രസംഗിച്ചതിനൊക്കെ ക്ഷമ ചോദിച്ചു. പ്രിയങ്കാ ഗാന്ധിയുടെ മാതൃക പിന്തുടര്‍ന്ന്‍ അദ്ദേഹം, തന്നെ ബോംബെറിഞ്ഞു പരുക്കേല്‍പ്പിച്ചവര്‍ക്ക് മാപ്പും കൊടുത്തു. കഴിഞ്ഞ ലോകസഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ ഇടതുപക്ഷത്തെ തുണച്ചു എന്ന ഒരു തെറ്റേ അങ്ങേരു ചെയ്തുള്ളൂ! ഇടതുപക്ഷം, പ്രത്യേകിച്ചും സിപിഎം, ഇങ്ങനെ പ്രതിരോധത്തില്‍ ആകുന്നത് ഓര്‍മ വെച്ചതിനുശേഷം ആദ്യമായാണ്‌. മാധ്യമങ്ങളെ സമ്മതിക്കണം!!
         ഈ ബഹളമൊക്കെ കെട്ടടങ്ങും, അടുത്തുവരുന്ന തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളില്‍ ഒക്കെ UDF ജയിക്കും. പിന്നെയെന്ത്? ശേഷം ലീഗിന് വോട്ട് ചെയ്യാന്‍ തീവ്രവാദിയല്ലാത്ത ഏതെങ്കിലും മുസ്ലിം കേരളത്തില്‍ കാണുമോ ആവോ? കാണുമായിരിക്കും, അന്നും ഉണ്ടാകുമല്ലോ കുറെ ലീഗ് നേതാക്കള്‍, ഭരണത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റി!!  

തെറ്റയില്‍ തീയെറ്റെര്സിന്റെ പുതിയ നാടകം: "ബസ്‌ സമരം മൂന്നാം ദിവസം"

എല്ലാ കൊല്ലവും മാവേലി വന്നാലും വന്നില്ലെങ്കിലും കേരളത്തില്‍ മുടങ്ങാതെ വരുന്ന ചിലതുണ്ട്: സ്വകാര്യ ബസ്‌ സമരം, ബസ്‌ ചാര്‍ജ് വര്‍ധന, ഹര്‍ത്താല്‍ എന്നിവ അവയില്‍ ചിലത് മാത്രം! ഇപ്പോ വിജയകരമായി കേരളത്തില്‍ കളിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സ്വകാര്യ ബസ്‌ സമരം എന്ന നാടകത്തെ  പറ്റിയാകട്ടെ ഇക്കൊല്ലത്തെ ആദ്യത്തെ പോസ്റ്റ്‌. ബസ്‌ ചാര്‍ജ് വര്‍ധന പുറകെ വരും, പേടിക്കേണ്ട! മലയാള മനോരമ ദിനപ്പത്രത്തില്‍ ഇന്ന് രാവിലെ കണ്ട ഒരു വായനക്കാരന്റെ കത്ത് താഴെ കൊടുക്കുന്നു: 

                       ഒത്തുകളി നിര്‍ത്തണം

ഒരു ടെലിവിഷന്‍ ചാനല്‍ ചര്‍ച്ചയില്‍ പങ്കെടുത്തുകൊണ്ട് മുന്‍ ഗതാഗതമന്ത്രി ഉളുപ്പില്ലാതെ പറയുന്നു: "ബസ്‌ സമരം വകുപ്പുമന്ത്രിയും ബസ്സുടമകളും തമ്മില്‍ മുന്‍കൂട്ടി തയ്യാറാക്കിയ തീരുമാനങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്. ഞാന്‍ ഇത് കുറെ നടത്തി വിജയിപ്പിചിട്ടുള്ളതാണ്. അതായത്, ചാര്‍ജ് വര്‍ധന തത്വത്തില്‍ അംഗീകരിക്കുകയും ബസ്സുടമകളുമായുള്ള ചര്‍ച്ചയില്‍ അറിയിക്കുകയും ചെയ്യും. എന്നിട്ട് മന്ത്രി തന്നെ ബസ്സുടമകളോട് എന്തെങ്കിലും കാരണം പറഞ്ഞ് ചര്‍ച്ച പൊളിഞ്ഞതായി വരുത്തി സമരം നടത്താന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കും. സമരം മൂലം രണ്ടുമൂന്നു ദിവസം ജനം വലയുമ്പോള്‍ ചാര്‍ജ് വര്ധിപ്പിച്ചാലും കുഴപ്പമില്ല, സമരമൊന്നു തീര്‍ന്നുകിട്ടിയാല്‍ മതി എന്ന ചിന്താഗതിയാവും ജനങ്ങള്‍ക്ക്. ആ സമയം നോക്കി വീണ്ടും ചര്‍ച്ച നടത്തി ബസ്‌ ചാര്‍ജ് വര്‍ധന പ്രഖ്യാപിക്കും."

         മുന്‍മന്ത്രി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത് കേള്‍ക്കാത്തവര്‍ക്കുപോലും അറിയാം ഇത് ഒത്തുകളി ആണെന്ന്‍. പൊതുജനത്തെ ഇത്തരത്തില്‍ വിഡ്ഡികളാക്കുന്നതിനെ ഫലപ്രദമായി ചെറുക്കാന്‍ പതിറ്റാണ്ടുകളുടെ വിപ്ലവപാരമ്പര്യം പ്രസംഗിക്കുന്ന ഒരു യുവജന പ്രസ്ഥാനത്തിനും കഴിയാതെ വന്നതിനാലാണ് ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ബസ്‌ചാര്‍ജ്ജുള്ള സംസ്ഥാനമായി കേരളം മാറിയത്.

                                                                        പി. പി. അബ്ദുല്‍ മജീദ്‌ 

                                                                            പാച്ചാട്ടിരി, തിരൂര്‍

അങ്ങനെയെങ്കിലും കത്ത് മനോരമ പ്രസിദ്ധീകരിക്കട്ടെ എന്ന് കരുതി അവസാനം വിപ്ലവ യുവജന പ്രസ്ഥാനത്തിന് മജീദ്‌ ഒരു കുത്ത് വച്ച് കൊടുത്തത് നമുക്ക് കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കാം. ഇതെല്ലാം ആ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ  മാത്രം ഉത്തരവാദിതമാണോ എന്ന് നമുക്ക് ആശ്ച്ചര്യപ്പെടാം!
            അപ്പോ, പറയാന്‍ വന്നത് എന്താണെന്ന് വെച്ചാല്‍..... ഇതേ കാര്യം രണ്ടു മൂന്നു ദിവസമായി ഞാന്‍ പലരോടും പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. എന്റെ അഭിപ്രായത്തില്‍, രണ്ടാമത്തെ ചര്‍ച്ച എന്ന ബോധോദയം മന്ത്രി ജോസ് തെറ്റയിലിനു സംഭവിക്കുക വെള്ളിയാഴ്ചയായിരിക്കും. തെറ്റി, തെറ്റയിലിനും എനിക്കും. അവിടെയല്ലേ നമ്മുടെ ബഹുമാനപ്പെട്ട ഹൈക്കോടതി കേറി കളി നശിപ്പിച്ചത്. ഈ കോടതിയുടെ ഒരു കാര്യം! സമരത്തിലുള്ള ബസുകളുടെ പെര്‍മിറ്റ്‌ റദ്ദാക്കണം എന്നും ബദല്‍ സംവിധാനം ഏര്‍പ്പെടുത്തണമെന്നും ആവശ്യപ്പെട്ട് Forum for Awareness and Sociocultural Transformation of Women എന്ന സംഘടന ഒരു പൊതുതാല്‍പര്യ ഹര്‍ജി സമര്‍പ്പിച്ചപ്പോള്‍ ബഹുമാനപ്പെട്ട കോടതി ചില കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞു. കേട്ട പാതി കേള്‍ക്കാത്ത പാതി കോഴിക്കോട്  മാത്രം പതിനഞ്ചോളം ബസ്സുകള്‍ ഓടാന്‍ തുടങ്ങി! സമരം  ചെയ്തു ജനത്തെ ബന്ദികളാക്കി ബസ്സുടമകള്‍ വിലപേശുകയാണെന്നാണ്  കോടതി പറഞ്ഞത്. വിലപേശല്‍ കച്ചവടത്തിന്റെ ഭാഗമാണല്ലോ, എത്രയ്ക്ക് കച്ചവടം ഉറപ്പിച്ചു, ആര്‍ക്കാണ് ലാഭം എന്നൊക്കെ അറിയാന്‍ കച്ചവടച്ചരക്കായ പൊതുജനത്തിന് അവകാശം ഇല്ലല്ലോ!

            കോടതി ഇത്രയൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ വെട്ടിലായത് പാവം ജോസാട്ടനാണ്. ഉടനെതന്നെ സ്വകാര്യ ബസ്‌ സര്‍വീസ് അവശ്യ സര്‍വീസ് ആക്കാനുള്ള ശ്രമം ആരംഭിക്കേണ്ടി വന്നു; സമരം നിര്‍ത്താത്ത ബസ്സുകള്‍ പിടിച്ചെടുക്കേണ്ടി വരും എന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുതെണ്ടിയും വന്നു. ഇതൊന്നും ആദ്യത്തെ കച്ചവടക്കരാറില്‍, സോറി, തിരക്കഥയില്‍ ഇല്ലായിരുന്നല്ലോ! എന്തായാലും ബസ്‌ ചാര്‍ജ് കൂട്ടും എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ബസ്സുടമകള്‍ തോറ്റു കീഴടങ്ങുമ്പോള്‍ എന്തിനാ ചാര്‍ജ് കൂട്ടുന്നത് എന്ന് ചോദിക്കാമോ ആവോ! ഈ സമയത്ത് എന്നാ കാര്യത്തിനാ ബസ്‌ ചാര്‍ജ് കൂട്ടുന്നത് എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ ജോസാട്ടനും മറുപടി കാണില്ല. ഒറ്റ ഉത്തരമേയുള്ളൂ, കഴിഞ്ഞ തവണ ഡീസല്‍ ചാര്‍ജ് കുറഞ്ഞപ്പോള്‍ ബസ്‌ ചാര്‍ജ് ഇത്തിരിയെങ്കിലും കുറക്കേണ്ടി വന്നതിന്റെ ജാള്യം (ചമ്മല്‍ എന്ന് മലയാളം) തീര്‍ക്കണം. 
          ചാര്‍ജ് കൂട്ടാന്‍ ന്യായമായി ഉടമകള്‍ പറയുന്ന പല കാര്യങ്ങളും അങ്ങട്ട് ദഹിക്കുന്നില്ല. വിദ്യാര്‍ഥികളുടെ ചാര്‍ജും കൂട്ടണമത്രേ, എല്ലാ വിദ്യാര്‍ഥികളും കൂടി ഒന്നിച്ചു കയറി പല ട്രിപ്പുകളും തീരെ നഷ്ടമാണെന്ന്. സാദാ മാപ്പിള എല്പ്പീ സ്കൂളിനു വരെ മൂന്നും നാലും ബസ്സുള്ള കാലമാണ്, ആ ബസ്സുകളില്‍ സൗകര്യം പോരാഞ്ഞിട്ടാണോ ഇവരൊക്കെ സ്വകാര്യ ബസ്സില്‍ തന്നെ കയറുന്നത്?! ഇത്രയും നഷ്ടമായ ബസ്‌ വ്യവസായം വേണ്ടാന്നു വച്ച് ഇവരൊന്നും വല്ല സ്കൂളോ, ബീയെഡ്‌ കോളേജോ ആശുപത്രിയോ നടത്താന്‍ പോകാതതെന്താ? പിന്നെയും പിന്നെയും ബസ്സുകള്‍ വാങ്ങിക്കൂട്ടുന്നതെന്തിനാ? ആവശ്യമില്ലാത്ത ഓരോ സംശയങ്ങള്‍!! 

          എന്നെപ്പോലെ ഇക്കാണുന്ന കാര്യങ്ങളൊക്കെ മനസ്സില്‍ കിടന്നു വീര്‍പ്പുമുട്ടി 'പറയാതെ വയ്യ' എന്ന് തോന്നിയപ്പോള്‍ ഒരാള്‍ സ്വകാര്യ ബസ്‌ സമരം തീര്‍ക്കാന്‍ ചില പ്രായോഗിക നിര്‍ദേശങ്ങള്‍ മുന്നോട്ടു വെക്കുന്നത് ഇന്നൊരു ബ്ലോഗില്‍ വായിച്ചു. എനിക്ക് മുന്നോട്ടു വെക്കാനുള്ള ഒരു നിര്‍ദേശം ഞാന്‍ അവിടെ കമന്റ്‌ ആയി ചേര്‍ത്തിട്ടുണ്ട്: KSRTC ബസുകള്‍ എല്ലാ ദിവസവും കഴുകണം! എനിക്കിഷ്ടം KSRTC ബസ്സിലെ യാത്രയാ: ആവശ്യത്തിനു സ്പീഡ് കാണും, മരണപ്പാച്ചില്‍ ഇല്ല, ഇരിക്കാന്‍ ആവശ്യത്തിനു സ്ഥലമുള്ള സീറ്റുകള്‍, നല്ല വായുവും വെളിച്ചവും, അങ്ങനെ പലതും. ഇഷ്ടമില്ലാത്തത് ബസിന്റെ വൃത്തി മാത്രം.

            ആദ്യം പരാമര്‍ശിച്ച കത്തിലെ വിഷയത്തിലേക്ക് ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി: ഈ മന്ത്രിമാരെയും നേതാക്കളെയും എന്ത് ചെയ്യണം? പൊതുജനത്തെ വിഡ്ഢികള്‍ ആക്കിയത് ക്ഷമിക്കാം, അതു പിന്നെയും പിന്നെയും എല്ലാരുടെയും മുന്‍പില്‍ വീമ്പു പറയുക കൂടി ചെയ്താലോ?!!  ബസ്‌ ചാര്‍ജ് കൂട്ടുന്നതിനു പിന്നിലുള്ള വന്‍ അഴിമതിയെക്കുറിച്ച് ഒരു മുന്‍ ബസ്‌ ഉടമയും ബസ്സുടമകളുടെ  സംഘടനയുടെ ഭാരവാഹിയും ആയിരുന്ന ഒരു ബ്ലോഗര്‍ എഴുതിയത് വായിച്ചപ്പോള്‍ എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പുകള്‍ കൂടി.

വാല്‍കഷണം: വ്യാഴാഴ്ചത്തെ ചര്‍ച്ചയില്‍ ബസ്‌ സമരം പിന്‍വലിക്കാന്‍ ധാരണയായി. ബസ്‌ ചാര്‍ജ് കൂട്ടാമെന്ന് മന്ത്രി ഉറപ്പുതന്നിട്ടുണ്ടെന്നും ബാക്കി എല്ലാ ആവശ്യങ്ങളും അനുവദിച്ചെന്നും ബസ്‌ ഉടമകള്‍. സമരം കണ്ടിട്ടല്ല, നാട്പാക്ക് റിപ്പോര്ടിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ബസ്‌ ചാര്‍ജ് കൂട്ടുകയെന്ന്‍ മന്ത്രി. എല്ലാം ഒത്തുകളിയെന്നു ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടി. ബസ്‌ ചാര്‍ജ് കൂട്ടിയാല്‍ സമരം ചെയ്യുമെന്ന് യൂത്ത് കോണ്ഗ്രസ്, കെ എസ് യു. കാണികളെ, നാടകം ഇവിടെ അവസ്സാനിക്കുന്നില്ല, തല്‍ക്കാലം ഒരു ശ്ലോകം ഇരിക്കട്ടെ:
            "ദീപസ്തംഭം മഹാശ്ചര്യം, നമുക്കും കിട്ടണം വോട്ട്!!"

BABRI: WHEN WILL WE STOP WAILING ?!

Why can't India just move on with it man? When are we gonna stop wailing about some maniacs demolishing a medieval mosque that remained neglected and dysfunctional for decades?! Past is past, gone is gone, why unnecessarily fret over a dead corpse?!

It all occurred 17 years ago, lot of water has flowed under the bridge. Times have changed, India is socio-economically and culturally entirely different from that Jurassic era, politically as well. We are now a vibrant economy, very much young and agile, and the young generation despises the kind of divisive politics that Sangh Parivar practices (not because gen-X prefer the ideals of Ahimsa and pluralism, but  they are worried lest the Sensex would come down!). Even the Rashtriya Swayamsevak Sangh (RSS) themselves think that the organization is out of sync with modern India.  

Nowadays I am reading a lot of crap about Babri Masjid Demolition, in news papers, magazines, web sites, blogs and where-not! First it was the Justice Liberhan Commission Report being leaked to the press, later the tabling of the report in parliament along with the Action Taken Report which was, obviously, full of inaction. As the anniversary of the event neared, the hullabaloo created by the media was becoming a  headache. We need to learn lessons from the past and move on, try to never repeat the mistakes again.

That brings us to the point: Mistakes! What were the mistakes, who committed them? Demolishing the structure was a big mistake, but not the biggest. Wasn't the structure an ancient, historical monument representative of the rich and diverse Indian culture, whether a temple or a mosque? Is it not the duty of a good citizen of the Republic of India to protect and preserve our national heritage?! Ok, so be it, if it's useless for the saviors of Indian culture and heritage (read Sangh Parivar), let it fall. The governments, both at the state and the centre failed to prevent the incident. "Nero playing the fiddle while Rome burned", was the  analogy used by political pundits to describe the then Prime Minister of India, PV Narasimha Rao's conspicuous inaction. He had committed the mistake of scuttling the confidence of people of India by doing nothing to prevent the demolition or the bloody riots that followed as an aftermath (some office bearers of the Indian National Congress opined recently that Rao government should have intervened in time to prevent the demolition). A fact very conveniently ignored by Justice MS Liberhan!

Who was responsible for dividing the general public on communal lines on the false premise of a Ram Temple existing at the disputed site before Babur built a mosque there? Who kept the pluralistic Indian society on toe-nails for years on end by a campaign of hate and division in the name of Ram Janma Bhoomi and building a temple there which actually started functioning in 1949 itself?! Liberhan might have said Lal Krishna Advani and Sangh Parivar, with which people generally tend to agree. Yes, but for me! For me, the first and foremost culprit is Mr. Mask, Atal Bihari Vajpayee, the former Prime Minister of India, himself. Who else has portrayed the role of the mask with such verve and enthusiasm other than him (exempting of course, Mr. Jim Carrey!)? Vajpayeeji was the soft, secular face of the BJP and only because of him they could cobble-up an alliance of pseudo-secular, opportunistic regional parties to rule the country. All the laboratory experiments later conducted by Sangh Parivar in parts like Gujarath, Orissa or Karnataka owe their success hugely to the mask and the charismatic power he wielded over the hearts of poor, unsuspecting Indians.

Did the Supreme Court commit mistakes? Let's not discuss it much as its not  regarded prudent. In spite of that, I wonder what happened to the affidavits filed in the Supreme Court by Vishwa Hindu Parishad and the Uttar Pradesh government of that time! VHP is still very much alive several years since the blatant violation of an affidavit filed before the supreme pedestal of the judiciary of India. Court always had a significant role to play: whether it be in 1949 when District Magistrate KK Nair (who later became a Jansangh - predecessor of BJP - MP) refused to obey prime minister Nehru's directive to remove idols from the mosque, or in 1986 when full access for worship to Hindus was given.

What was the mistake the common man committed? He led himself into believing that a grand Ram Temple, which would out marvel every other Hindu temple in the world, is soon going to be built at the exact place of birth of Lord Shri Ramachandra, seventh human incarnation of the Hindu god Maha Vishnu. The common men were told that once the BJP is voted to power, the first thing they are going to do is build the temple, second introduce uniform civil code and revoke the special powers accorded on the state of Jammu & Kashmir. And thats what they did, voted BJP to rule India as they very successfully managed to do!

What did the Muslims do? They were blinded by rage and hideous propaganda. Who preaches idolatry in Islam? Isn't it idolatry to worship a building which used to function as a mosque decades back? My understanding of Islam tells me that a mosque is only a building where people gather to offer prayers to the almighty Allah. Importance of that place of worship, if there is any, is nullified as and when worship stops there. In Islam, nothing other than Allah is to be worshiped; no idols, no pictures, no religious symbols, no tombs nor masjids are to be revered or worshiped. Then, why did the Muslim religious leaders in India remain stubborn when the issue of Ram's birth place originated? A single master stroke from the part of Indian Muslims would have left the Sangh Parivar naked and weaponless out in the open. That golden chance is still there; even after so much blood-shed and violence, the issue is still burning. It will be like pouring water over the raging fire if the Muslim  community decide to hand-over the disputed structure to Hindus for a grand Ram temple to be built there, which will remain for eternity as a symbol of the religious harmony and pluralistic ethos of Indian culture, wonderful testimony to a great sacrifice! As rumours stand, a similar move was on the cards even before the now-infamous Rath started rolling from Somnath in September 1990. According to political observers, it was sabotaged only because of non-cooperation of the then Shahi Imam of Delhi Juma Masjid.

What followed the demolition was also the darkest blot on the face of Islam in India. Fighting for faith is acceptable, did the prophet teach you to fight for a building which was of no relevance to the community?! Indian Muslims would never really be able to shake-off the burden of responsibility for the severe blood-shed and riots that followed in different parts of the country after the demolition of the disputed structure.

We cannot forget the heinous spate of violence and communal blood-letting that followed the trail of Advani's air-conditioned Rath or the equally despicable acts of terror and violence that erupted all over the country after the razing down of the three domes of the masjid. In spite of that, why can't we at least try!! India forgot the Partition and the sufferings it brought, we forgot the shaking of the earth when the big tree fell; why are we  not able to forget this one?! Liberhan has pulled out the last nails on the coffin of bitter truths that we were already aware of, and everybody knows that a spade is a spade, whatever you may chose to call it.

I am happy to agree with RSS chief Mohan Rao Bhagwat atleast on this count when he says: "What has been said in the Liberhan report could have been said 17 years back without the wastage of time and money."

As the popular saying goes: Betrayed once, shame on them; Betrayed twice, shame on us!!

എന്നെ തല്ലാന്‍ വരുന്നേ...............!!!

സത്യമായും! ആരാണു തല്ലാന്‍ വരുന്നതെന്നോ? പറയാം. ബൂലോകത്തും ഓര്‍മക്കൂട്ടിലും (ഓര്‍ക്കൂട്ട് എന്നു ചുരുക്കം) 'തല്ലും കൊല്ലും' എന്നൊക്കെ ഭീഷണികള്‍ മുഴങ്ങുന്നത് പലതവണ നേരിട്ടു കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ബൂലോകമെവിടെക്കിടക്കുന്നു, ഒറിജിനല്‍ ലോകം എവിടെക്കിടക്കുന്നു, അല്ലേ?! പത്തു ചട്ടമ്പികള്‍ മുന്നില്‍ വന്നു നെഞ്ചുവിരിച്ചുനിന്ന്  "ഞങ്ങ നിന്നേം കൊണ്ടേ പോകൂ" എന്നു പറഞ്ഞാലോ?!

            ഗുരുര്‍ - ബ്രഹ്മ  ഗുരുര്‍ - വിഷ്ണു ; ഗുരുര്‍ - ദേവോ  മഹേശ്വര,
            ഗുരു സാക്ഷാത് പരം ബ്രഹ്മ ; തസ്മൈ ശ്രീ ഗുരവേ നമ: 

പണ്ടാരാണ്ട് കഞ്ചാവടിച്ച് എഴുതിയതാണ്. 'അതൊക്കെ അന്ത കാലം' എന്നാവും എന്നോടിപ്പോള്‍ ചോദിച്ചാല്‍ മറുപടി. കാരണമുണ്ട്, ആ കിസ്സയാണ് പറഞ്ഞ് വരുന്നത്. ഒരു കോളേജ് അധ്യാപകനായി ഞാന്‍ വിരാജിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് കൊല്ലം ആറായി. ഇതിനിടയ്ക്ക് കോഴിക്കോട് ഫാറൂക്ക് കോളേജില്‍ നാലഞ്ചുകൊല്ലം പണിയെടുത്തു. വമ്പന്മാര്‍  (വിദ്യാര്‍ഥി - അധ്യാപക വ്യത്യാസം ഇക്കാര്യത്തില്‍ ഇല്ല)  വിലസുന്ന കോളേജ് ആയതുകൊണ്ട് ഒതുങ്ങിക്കൂടി പാവമായാണ് കഴിഞ്ഞത്. എന്നാലും ഇടയ്ക്കിടെ ചോര ചൂടാകും, എന്തോ അധ്യാപകരോടുള്ള പെരുമാറ്റത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ അവിടത്തെ വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ മാന്യന്മാരായതുകൊണ്ട് അടി കിട്ടിയില്ല. അങ്ങിനെ അധികം ആരെക്കൊണ്ടും മോശം പറയിക്കാതെ (നല്ലതും) അവിടെ നിന്നും ടീസീ വാങ്ങി കോടഞ്ചേരി ഗവണ്മെന്റ് കോളേജില്‍ ചേര്‍ന്നു. ഇവിടെ വന്നപ്പോളെന്താ?: ചെറിയൊരു കോളേജ്, അതില്‍ കുറച്ചു കുട്ടികള്‍, അധ്യാപകരും കുട്ടികളും ഭായ്-ഭായ്! കോടഞ്ചേരിയില്‍ നിന്നും ട്രാന്‍സ്ഫര്‍ വാങ്ങി പോകുമ്പോള്‍ സാഗര്‍ സര്‍ പറഞ്ഞത് ഓര്‍മയുണ്ട്: "ഇവിടത്തെ കുട്ടികള്‍ക്ക് രണ്ടു മാസം NSS ക്യാമ്പ്‌, രണ്ടു മാസം ഫൈന്‍ ആര്‍ട്സ്, രണ്ടു മാസം ടൂര്‍, അത്രയും മതി. ക്ലാസ്സൊന്നും വേണ്ട!"
         ഗണപതിക്ക്‌ കൊടുത്തിട്ടു തന്നെയാണ് തുടങ്ങിയത്. അതിന്റെ ഐശ്വര്യവുമുണ്ടായിരുന്നു. ആണ്‍ പിള്ളേര്‍ എല്ലാം നല്ല കമ്പനി (ആത്മഗതം ഞാന്‍ കേട്ടു, 'ഞാന്‍ ആള് ശരിയല്ല' എന്ന് പെണ്‍കുട്ട്യോള്‍ക്ക് മനസ്സിലായിക്കാണും എന്നല്ലേ?)!  സത്യം പറയാല്ലോ, കോളേജ് ലൈഫ് ഞാന്‍ ആസ്വദിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത് കോടഞ്ചേരിയില്‍ വന്നതിനു ശേഷമാണ്  എന്ന് വരെ വേണമെങ്കില്‍ പറയാം. ഫാറൂഖ് കോളേജില്‍ ഞാന്‍ എന്നെ സ്വയം കെട്ടിയിട്ട വലക്കണ്ണികള്‍ താനേ പോട്ടിപ്പോയപോലെ, ആദ്യമായി ശ്വാസകോശങ്ങള്‍ നിറച്ച് ശ്വാസം കഴിച്ച പോലെ, ശരീരമില്ലാത്ത (ശരീരത്തെക്കുറിച്ച് വേവലാതികളില്ലാത്ത എന്നും വായിക്കാം!), സര്‍വതന്ത്രസ്വതന്ത്രനായ ഒരു ആത്മാവു മാത്രമായി ഞാനാ കൊച്ചു കോളേജിന്റെ പിടുങ്ങാച്ചിക്കെട്ടിടത്തിനുള്ളില്‍ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ഓടിനടന്നു.

          ആരെയും പറഞ്ഞിട്ടു കാര്യമില്ല, എല്ലാം ഞാന്‍ വരുത്തിവച്ചതു തന്നെ; അല്ലെങ്കില്‍ ഫറൂഖ് കോളേജില്‍ എന്നെ ആരെങ്കിലും കെട്ടിയിട്ടിരുന്നോ, ഇന്നതു ചെയ്യ് ഇന്നതു പാടില്ല എന്നാരെങ്കിലും പിന്നാലെ നടന്ന് സദാ സമയവും ഗുണദോഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നോ? ഇല്ല. എന്തോ ഒരു അസ്വസ്ഥത, ഒരു വീര്‍പ്പുമുട്ടല്‍ അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നത് നേര്. അതെല്ലാം അവിടെ നിക്കട്ടെ, പിന്നൊരിക്കല്‍ വിശദമായി ചര്‍ച്ച ചെയ്യാം!

        അന്നോളം അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത സ്വാതന്ത്ര്യവും അല്ലലില്ലായ്മയും! വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ എന്റെ സുഹ്രുത്തുക്കളായി, വര്ഷ-വിഷയ വ്യത്യാസമില്ലാതെ! പല കാര്യങ്ങളിലും സ്വയം നിയന്ത്രണം ഏര്‍പ്പെടുത്തിയിരുന്നതുകൊണ്ട് ആ ബന്ധങ്ങള്‍ മാന്യമായി തുടര്‍ന്നു (എല്ലാ അധ്യാപകരും അങ്ങനെയായിരുന്നില്ല എന്നതിവിടെ വിസ്മരിക്കുന്നില്ല). രസകരമായി കലാലയജീവിതം മുന്നോട്ടു നീങ്ങുന്നതിനിടയില്‍ ചില കല്ലുകടികള്‍ ഫീല്‍ ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി. അധ്യാപക-വിദ്യാര്‍ഥി ബന്ധം നിയന്ത്രണരേഖ വിട്ടു നീങ്ങുകയാണോ എന്നു സംശയിച്ച ദിവസങ്ങള്‍. പ്രത്യേകിച്ചും, ഇലക്ഷന്‍ കാലത്തെ കശപിശകള്ക്കിടയ്ക്ക് അധ്യാപകരോടുള്ള പെരുമാറ്റങ്ങള്‍. മലപ്പുറം കോളേജില്നിന്നും ഈ വര്‍ഷം സ്ഥലം മാറി വന്ന ഇക്കണോമിക്സ് അധ്യാപകന്‍ വൈസീ ഇബ്രാഹീമിന്റെ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍: "മലപ്പുറത്ത് ഇതിലും കൂടിയ തല്ലു ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ എന്തു പ്രശ്നം വന്നാലും, എത്ര തലതെറിച്ചവനായാലും ഒരു കുട്ടിയും അവിടെ അധ്യാപകനു നേരേ കൈചൂണ്ടി തെരുവുഭാഷ സംസാരിക്കില്ല!"  
         അറിവ് അരച്ചുകുറുക്കി സ്പൂണില്‍ കോരി കൊടുക്കുകയല്ല, വളരുന്ന തലമുറയ്ക്ക് നല്ല പെരുമാറ്റവും സംസ്കാരവും പകര്‍ന്നുകൊടുക്കലായിരിക്കണം വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ആത്യന്തികലക്ഷ്യമെന്ന് കോടഞ്ചേരി കോളേജിലെ അധ്യാപകരെ ഇനിയാരും പഠിപ്പിക്കേണ്ട എന്ന മട്ടിലായി കാര്യങ്ങള്‍! 
           എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളുടെയും തിരക്കഥ സമാനമായിരുന്നു: രണ്ടു പയ്യന്മാര്‍ തമ്മില്‍ രാവിലെത്തന്നെ അതും ഇതും പറഞ്ഞ് ഉരസ്സുന്നു, ഒരുത്തന്‍ മറ്റവനെ രണ്ട് പൊട്ടിക്കുന്നു, മറ്റവന്‍ പാര്‍ട്ടിക്കാരെ കൂട്ടിവന്ന് ആദ്യത്തവനെ പൂശുന്നു, കൂട്ടത്തല്ല്, (അതിനിടയ്ക്ക് തടയാന്‍ ചെല്ലുന്ന പാവം അധ്യാപകന്‍ എല്ലാം കഴിയുമ്പോഴേക്ക് എണ്ണത്തോണിയില്‍ കിടന്ന പരുവമായിട്ടുണ്ടാകും, കേട്ടുപഠിച്ച സംസ്ക്രുതപദങ്ങള്‍ ബോണസ്!) പരാതിയുമായി രണ്ടുകൂട്ടരും പ്രിന്സിയെ കാണുന്നു, സ്റ്റാഫ് കൌണ്സില്‍ വിളിക്കുന്നു, രണ്ടു മണിക്കൂര്‍ മീറ്റുന്നു, അന്വേഷണകമ്മീഷനെ വെക്കാന്‍ തീരുമാനം, അപ്പോഴേക്കും കുട്ടിനേതാക്കന്മാര്‍ രണ്ടു കൂട്ടരെയും വിളിച്ചു കൈകൊടുപ്പിക്കുന്നു, ഉച്ചയൂണ്‍ പോലും ഉപേക്ഷിച്ച് സമാധാനപാലനത്തിനു മാര്‍ഗങ്ങള്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്ന അധ്യാപഹയന്മാരെ വിഡ്ഡികളാക്കി രണ്ടുപേരും പരാതിയില്ല എന്നു പറയുന്നു, മംഗളം ശുഭം!! 
           എറ്റവുമധികം വിശ്വസിച്ച, സ്നേഹിച്ച കുട്ടികള്‍ വരെ അച്ചടക്കരാഹിത്യം ചോദ്യംചെയ്യുന്ന അധ്യാപകനെതിരെ വ്യാജപരാതിയുമായി വരുന്ന അവസ്ഥ; എന്നോട് ഒരു വിദ്യാര്‍ഥിക്കും പരിഭവമില്ലായിരുന്നു, എന്റെ മുമ്പില്‍ ന്യായങ്ങള്‍ നിരത്താന്‍ പലരും മത്സരിക്കുകയായിരുന്നു.  പക്ഷേ,  അധ്യാപകരെ ബഹുമാനിക്കാനറിയാത്ത (കുറഞ്ഞപക്ഷം ദ്രോഹിക്കാതിരിക്കാനുള്ള മനസ്സില്ലാത്ത) ആ കുട്ടികളോട് ഔദ്യോഗികബന്ധത്തിനപ്പുറം ഒന്നും വേണ്ട എന്നു ഞാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ഇവിടെ വിശദീകരിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും ഇതിനിടയിലുണ്ടായ സംഭവവികാസങ്ങള്‍ എന്നെ അത്രയ്ക്ക് വേദനിപ്പിച്ചിരുന്നു: ഉയരങ്ങളില്‍ നിന്നു താഴോട്ടു വീഴുമ്പോഴുള്ള അസഹനീയമായ വേദന!
          അങ്ങനെ ചരിത്രത്തിലാദ്യമായി, കോളേജ് ഇലക്ഷന്റെ റിട്ടേണിംഗ് ഓഫീസര്‍ തന്നെ കോളേജ് യൂണിയന്റെ സ്റ്റാഫ് അഡ്വൈസര്‍ ആകുന്ന പതിവ് തെറ്റി. ഞാന്‍ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുക്കാന്‍ വിസ്സമ്മതിച്ചു.  സൂചിമുഖി നേച്ചര്‍ ക്ലബിന്റെ കോ-ഓര്‍ഡിനേറ്റര്‍ സ്ഥാനവും രാജിവെക്കാന്‍ ഞാന്‍ ആലോചിച്ചിരുന്നു  എന്നു പറയുമ്പോളറിയാമല്ലോ ആ വേദനയുടെ തീവ്രത! ഇനി വിദ്യാര്ഥികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട യാതൊരു പ്രശ്നത്തിലും ഇടപെടില്ല എന്നു പ്രതിജ്ഞയെടുത്തു ("കണ്മുന്നില്‍ കുത്തേറ്റു വീണുകിടന്നാലും തിരിഞ്ഞുനോക്കില്ല, പോലീസുവന്നു കൊണ്ടുപോകട്ടെ " എന്നായിരുന്നു പ്രതിജ്ഞയുടെ പൂര്‍ണരൂപം). ഹിഹി, എനിക്കുതന്നെ ഇതു കിട്ടണം!
      അങ്ങനെയിരിക്കെ ആ സുദിനം വന്നെത്തി. അന്നു കോളേജിലെത്താന്‍ കുറച്ചു വൈകി. ഒരവര്‍ ക്ളാസ്സെടുത്ത് നേരേ കാന്റീനിലേക്കു നടന്നു. സമയം ഒരു പതിനൊന്നരയായിക്കാണും.  കാന്റീനു കുറച്ചു മുകളിലായി കുറച്ചുപേരുടെ ഒരു യോഗം. ആരെയും കണ്ടു പരിചയമില്ല, എന്തായാലും ഇവിടത്തെ കുട്ടികളല്ല; കുട്ടികളേയല്ല, അത്യാവശ്യം പത്തുമുപ്പതുവയസ്സൊക്കെയുള്ളവര്‍ കൂട്ടത്തിലുണ്ട്. റംസാന്‍ സാറും കരീം സാറും ചായ കുടിച്ച് പുറത്തേക്കിറങ്ങാന്‍ നില്ക്കുകയാണ്. എന്നെ കണ്ടപ്പോള്‍ കമ്പനി തരാമെന്നു പറഞ്ഞ് അവര്‍ തിരിച്ചുകയറി. 
          ആരാണതെന്ന് സാറന്മാര്‍ക്കും പിടിയില്ല. ഞാന്‍ എസ് എഫ് ഐ  നേതാവ് നിജീഷിനോട് ചോദിച്ചു, അവനും അറിയില്ല. അധികസമയം കഴിഞ്ഞില്ല, കാന്റീനുപുറത്ത് ഭയങ്കര ബഹളം! ഞാനെന്തിനാ എഴുന്നേറ്റതെന്നോ അങ്ങോട്ടു പോയതെന്നോ ഒന്നും അറിയില്ല, ചിന്തിച്ചില്ല. അടുത്ത നിമിഷം ബഹളത്തിനു നടുക്കാണ്, നടുമധ്യത്തില്‍! മറ്റവന്മാര്‍ നാട്ടുകാരാണ്. ഞാന്‍ ചെന്ന് ഇടയ്ക്കുകയറുമ്പോ ചില ആണ്കുട്ടികളും വരത്തന്മാരും തമ്മില്‍ ഉന്തും തള്ളും നടക്കുകയാണ്,  പക്കമേളത്തിന് അന്താക്ഷരി! തല്ലിനുമുന്പുള്ള ഫോര്‍-പ്ളേ ആണെന്നു കണ്ടപ്പോഴേ മനസ്സിലായി. ഞാന്‍ നമ്മുടെ പയ്യന്മാരെ പിടിച്ചുമാറ്റി, ശേഷം മറ്റവന്മാരെയും പിടിച്ചുമാറ്റി (പിടിച്ചുതള്ളി എന്ന് അവര്‍ പറയുന്നു). കാഴ്ചക്കാരായി കുറെ പെണ്കുട്ടികളും ഉണ്ട്. എന്തായാലും പിടിച്ചുമാറ്റിയത് സന്ദര്‍ശകര്‍ക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. അഞ്ചെട്ടു പേരുണ്ട്, ഒക്കെ നല്ല ലെവലിലുമാണ്. നീയെങ്ങനെയാ ദേഹത്തു തൊടുക, പിടിച്ചു തള്ളുക എന്നൊക്കെയാണ് ചോദ്യം. എന്തു പറയാനാ, ദേഷ്യം മുഴുവന്‍ എന്നോടായി. "ഇതു കോളേജ് ക്യാമ്പസാണ്, ബഹളമൊക്കെ ക്യാമ്പസിനുപുറത്ത്" എന്നു ശാന്തമായി അവരോടു പറഞ്ഞു. "ഓഹോ ഇതു ക്യാമ്പസാണോ, നീ പുറത്തിറങ്ങുമല്ലോ, നമുക്ക് പുറത്തുവച്ചു കാണാം" എന്ന് ഒരുത്തന്‍. "നീ പുറത്തുവാടാ, നിന്നെ തല്ലുമെടാ കൊല്ലുമെടാ" എന്നു മറ്റുള്ളവര്‍. അവരു പറഞ്ഞ മുഴുവന്‍ ഭാഷയും ഇവിടെ എഴുതിയാല്‍ എന്നെ സൈബര്‍ പോലീസ് വിചാരണയില്ലാതെ തൂക്കിക്കൊല്ലും, ഗൂഗിളിന്റെ വക കേസ് വേറെ!  എന്തെങ്കിലും തിരിച്ചുപറയാമെന്നുവെച്ചാല്....., നോക്കിനിന്ന് രസിക്കുകയല്ലേ എന്റെ പുന്നാര സ്റ്റുഡന്റ്സ്! ചുരുക്കം പറഞ്ഞാല്‍ പുലിവാലായി, വെറും പുലിയല്ല....     പുപ്പുലി!!
           അന്വേഷണത്തില്‍ കാര്യങ്ങള്‍ ഏറെക്കുറെ വ്യക്തമായി. ഒന്നാം വര്‍ഷ ബീകോമിനു പഠിക്കുന്ന നാട്ടുകാരനായ ഒരു വിദ്യാര്‍ഥിയാണു സംഘത്തിന്റെ നേതാവ്. അവന്, ഒരു മാസം മുന്പ് സീനിയറായ ഒരുത്തന്റെ കയ്യില്നിന്നു തല്ലു കിട്ടി. പകരം ചോദിക്കാന്‍ ...സോറി, കൊടുക്കാന്‍ വന്നതാണ്. "എത്രയും പെട്ടെന്നു റ്റീസീ വാങ്ങിപ്പോയാല്‍ അവനു നന്ന്, അല്ലെങ്കില്‍ അവനെ തല്ലും , കോടഞ്ചേരിക്കാരോടു കൂടുതല്‍ കളിച്ചാല്‍ തട്ടിക്കളയും" ഇതാണു വന്നവര്‍ കൈമാറിയ സന്ദേശം! 
          പ്രിന്സിയില്ല, സുലൈമാന്‍ സാറിനാണ് ചാര്‍ജ്. സാറിനാകുമ്പോ നാട്ടുകാരുമായി നല്ല അടുപ്പമാണ്. അടി കിട്ടാതിരിക്കാന്‍ ഇനി സുലൈമാന്‍ സാറു തന്നെ ശരണം! സാറും നാട്ടുകാരന്‍ തന്നെയായ സണ്ണിസാറും പുറത്തോട്ടുചെന്ന് സന്ധിസംഭാഷണം തുടങ്ങി. നാട്ടുകാരായ ക്വൊട്ടേഷന്‍ സംഘം അടുക്കുന്ന ലക്ഷണമില്ല; തല്ലൊറപ്പായി, എപ്പോ എന്നറിഞ്ഞാല്‍ മതി! ഞാനും ഇറങ്ങിച്ചെന്നു: എന്തായാലും തല്ലും, എന്നാ ഇപ്പോത്തന്നെ ആയിക്കോട്ടെ! വന്നതിന്റെ യഥാര്‍ത്ഥ ഉദ്ദേശം അവര്‍ മറന്നുപോയപോലെ തോന്നി, ഓര്‍മിപ്പിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു.
    വൈകുന്നേരം വരെ സംഘം കോളേജ് പരിസരത്തുതന്നെ ചുറ്റിക്കറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "വെള്ളിയാഴ്ചയാണ്, പഹയന്‍ ഒരു കാരണം കിട്ടാന്‍ നടക്ക്വാണ് ‍, ഇതും പറഞ്ഞ്  പള്ളി ബഹിഷ്കരിക്കും" എന്ന് കരീം സാര്‍. പള്ളിയില്‍ പോകുമ്പോഴോ തിരിച്ചുവരുമ്പോഴോ ആക്രമണം ഉണ്ടായില്ല, എമ്മാന്തരം! പള്ളിയില്‍ പോയി വരുന്നവഴി കോടഞ്ചേരി സ്റ്റേഷനില്‍ കയറി കാര്യം പറഞ്ഞു. "പേടിക്കണ്ട, എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടായാല്‍ അറിയിച്ചാല്‍ മതി" എന്നായിരുന്നു അവരുടെ മഹത്തായ ഉപദേശം; 'അടി കിട്ടിയിട്ട് പിന്നെ നിങ്ങള്‍ വന്നു തിരുമ്മിത്തരുമോ' എന്നു ഞാന്‍ ........   ചോദിച്ചില്ല! 
          ഉച്ചയ്ക്ക് ഊണു കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ എട്ടുപത്തെണ്ണം ഞങ്ങളുടെ സമീപം വന്നിരുന്നു. ഭക്ഷണം കഴിക്കാനെന്ന വ്യാജേന, കുറെ കമ്മന്റുകളും ബഹളവും. പോകാന്‍ നേരം, 'കാശ് വട്ടപ്പാറയുടെ പറ്റിലെഴുതിക്കോളാന്‍' നേതാവ് കാന്റീന്‍ മാനേജരോട് പറയുന്നതു കേട്ടു. കേട്ടതല്ല കേള്പ്പിച്ചതാണ്, ഞങ്ങള്‍ കേള്ക്കണം എന്നുദ്ദേശിച്ചാണു പറഞ്ഞതെന്നു വ്യക്തം. വട്ടപ്പാറ എന്നാല്‍ ഫസ്റ്റ് ബീകോം പയ്യന്‍, "അവന്റെ ക്വൊട്ടേഷന്‍  ടീമാണു ഞങ്ങള്‍" എന്നു പറയാതെ പറയുന്ന വിദ്യ!

           അടുത്ത ദിവസം ഒരു വിദ്യാര്‍ഥിനിയുടെ വിവാഹമാണ്. സുവോളജി ഡിപ്പാര്‍ട്ടുമെന്റില്‍ നിന്നും ഞങ്ങളെല്ലാം അങ്ങോട്ടു പോകാനിരിക്കുകയാണ്. കുറച്ച് ഉള്പ്രദേശമാണ്, അതിനാല്‍ കോടഞ്ചേരിയില്‍ നിന്നും ഒരു ജീപ്പ് എര്‍പ്പാടു ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. കൂടെ വന്ന പയ്യന്മാര്‍ പറഞ്ഞിട്ടാണറിയുന്നത്, എന്നെ കാത്ത് എട്ടുപത്തുപേര്‍ ബസ് സ്റ്റോപ്പില്‍ നില്പുണ്ടായിരുന്ന കാര്യം! അവര്‍ തല്ലിയേ പോകൂ എന്നുറച്ചാണ് (കൊണ്ടിട്ടേ പോകൂ എന്ന് എനിക്കു വാശിയൊന്നുമില്ലെന്ന് അവര്‍ക്കറിയില്ലല്ലോ!). ഞാന്‍ ജീപ്പില്‍ മുന്നിലൂടെ പോയത് അവര്‍ കണ്ടില്ല, അവരുടെ ഭാഗ്യം!!

             തിങ്കളാഴ്ച പേടിച്ചുപേടിച്ചാണു കോളേജില്‍ പോയത്. ആരെങ്കിലും കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നറിയില്ലല്ലോ, രാവിലെ കൂടെയുണ്ടാകാറുള്ള ഷബീര്‍ സാര്‍ 'അടി ഒരു മൈല്‍ അകലെ കണ്ടാല്‍ ഓട്ടോ വിളിച്ച് വേറെ വഴി പോകും' എന്നുറപ്പ്! പിന്നെയൊരു ധൈര്യം പ്രിന്സി ആ ബസ്സില്‍ കാണും എന്നതാണ്. ഒരു ഗവന്മെന്റ് കോളേജ് പ്രിന്സിപ്പലിന്റെ മുന്നില്‍ വച്ച് ഒരു അധ്യാപകനെ അടിക്കുക.....  ഹേയ്, അങ്ങനെയൊന്നും ആരും ചെയ്യില്ല: ഞാന്‍ ആശ്വസിച്ചു. ആരും ഇല്ല. അടുത്ത ദിവസങ്ങളിലും പ്രതീക്ഷ വെറുതെയായി. കാണുന്ന കുട്ടികളൊക്കെ വിഷ് ചെയ്ത ശേഷം ധൈര്യം പകരാന്‍ ഇത്രയും കൂടി പറയും : "സാറു പേടിക്കേണ്ട, ഇത്രയും വലിയ ശരീരമില്ലേ, നല്ല വീതിയുള്ള പുറവും. അടിയൊരെണ്ണവും മിസ്സ് ആവില്ല!" 

            പയ്യനെ ഡിസ്മിസ് ചെയ്യാതിരിക്കാന്‍ ഉന്നതതല സമ്മര്‍ദ്ദം ശക്തമാണ്. പോലീസില്‍ പരാതി കൊടുത്തിട്ട് ഇതുവരെ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയിട്ടില്ല. അധ്യാപകസംഘടനയുടെ പ്രതിഷേധക്കുറിപ്പ് ഒരു പത്രവും പ്രസിധീകരിച്ചു കണ്ടുമില്ല.  
              സ്കൂള്‍ പഠനകാലത്ത് നോട്ടുബുക്കില്‍ കുറിച്ചിട്ട, ഒരു ബ്ളോഗര്‍ സുഹൃത്ത് ഈയിടെ ഓര്‍മിപ്പിച്ച ഒരു ശ്ളോകത്തോടെ അവസാനിപ്പിക്കാം:
                സത്യം ബ്രുയത്, പ്രിയം ബ്രുയത് ;ന ബ്രുയത് സത്യമപ്രിയ! 

മനസ്സിലായിക്കാണുമല്ലോ, അല്ലേ?
         "സത്യം പറയുക, പ്രിയമായതു പറയുക, അപ്രിയസത്യങ്ങള്‍ പറയാതിരിക്കുക!"
തീരുമാനിച്ചു: (വിദ്യാര്‍ഥികള്ക്ക് ) അപ്രിയമായത്  ചെയ്യാതിരിക്കാം !! 

 

കുമരകം ചാട്ടത്തിനു വെറും മൂന്നു ഡോളര്‍!

2009 നവംബര്‍ 17 ചൊവ്വാഴ്ചത്തെ മലയാള മനോരമ ദിനപത്രത്തില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച സെഡ്. എം. മൂഴൂര്‍ എന്നയാളുടെ ലേഖനത്തിന്റെ പകര്‍പ്പ്:

           അമേരിക്കയിലെ ഫ്ലോറിഡയില്‍ 1992 -ല്‍ പരിചയപ്പെട്ട റീത്ത എന്ന പെണ്‍കുട്ടിയുടെ വലിയ മോഹമായിരുന്നു ഇന്ത്യയില്‍ വരിക എന്നത്. ഒരുപാട് കാര്യങ്ങള്‍ ഇന്ത്യയെക്കുറിച്ച് അവള്‍ ചോദിച്ചു. ഇന്ത്യക്കാരെയും സംസ്കാരത്തെയും കുറിച്ച് ഏറെ മതിപ്പുള്ള അവള്‍ക്ക് ഓരോരോ കാരണങ്ങളാല്‍ യാത്ര നീട്ടിവയ്ക്കേണ്ടി വന്നു. 

       ഈയിടെ അവള്‍ക്ക് ഇന്ത്യയില്‍ വരാന്‍ ഭാഗ്യമുണ്ടായി. അന്നവള്‍ കോളേജ് വിദ്യാര്‍ഥിനിയായിരുന്നെങ്കില്‍‍, ഇപ്പോള്‍ വന്നിരിക്കുന്നത് ഭര്‍ത്താവ് സ്റ്റീവും രണ്ടു കുട്ടികളും ഒരുമിച്ചാണ്. മൂത്ത കുട്ടി നാലര വയസ്സുള്ള കെവിന്‍.  കിന്റര്‍ഗാര്‍ട്ടനില്‍    പഠിക്കുന്നു. ഇളയ കുട്ടി മാഗിക്ക് മൂന്നുവയസ്സേയുള്ളൂ. പ്ലേ സ്കൂള്‍ ബിരുദത്തിനു ചേര്‍ത്തു കഴിഞ്ഞു. 

          ഹൌസ് ബോട്ട് യാത്രയും കോക്കനട്ട്  ലഗൂണ്‍ ഭക്ഷണവും അവര്‍ക്ക് ഇഷ്ടമാകുമെന്ന്  കരുതിയാണു   കുമരകത്തിന് പോയത്. വാജ്പേയിയും കെന്നഡിപുത്രനുമൊക്കെ താമസിച്ചു കുമരകം വിശ്വപ്രസിദ്ധമായിട്ടുണ്ടല്ലോ. 

       ബോട്ടുയാത്രയും പക്ഷിസങ്കേതസന്ദര്‍ശനവും അതിഥികള്‍ക്ക് നന്നേ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. കുട്ടികളും സന്തുഷ്ടരാണ്. 

          മടക്കയാത്ര കുമരകം - കോട്ടയം റൂട്ടിലാണ്‌. ടാക്സിക്കാറില്‍ ഞാന്‍ വഴികാട്ടിയായി കാറിന്റെ മുന്നിലിരുന്നു. 

          കിടങ്ങുകള്‍ പോലുള്ള കുഴികളാല്‍ അലംകൃതമാണ് റോഡ്‌. കാര്‍ ചാടിവീഴുന്നത് ഒരു കുഴിയില്‍ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക്. ഓരോ കുഴിയിലും കുത്തനെ വീണ് ഇളകിയാടും. അതു കഴിഞ്ഞാണ് രണ്ടാമത്തെ കുതിപ്പ്. അത് അതിനേക്കാള്‍ വലിയ കുഴിയിലേക്ക്. 

            സരസനായ ഡ്രൈവര്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'പ്ലേറ്റ് ഒടിയാതെ ഞാന്‍ നോക്കുന്നുണ്ട്. നട്ടെല്ലിന്റെ ബെയറിങ് സൂക്ഷിക്കണം എന്ന് ഇംഗ്ലീഷുകാരോട്  ഒന്ന് പറയണേ.'

           പിന്‍സീറ്റില്‍ ആഹ്ലാദമാണ്‌. മൂന്നുവയസ്സുകാരി മാഗി കാര്‍ ഓരോ കുഴിയില്‍ വീഴുമ്പോഴും മതിമറന്നു ഠേ, ഠേ  എന്ന് ഉറക്കെ ശബ്ദിക്കുന്നുണ്ട്.  കിന്റര്‍ഗാര്‍ട്ടന്‍കാരന്‍ കെവിന്‍ കുറച്ചുകൂടി സീരിയസ്സാണ്. സംഖ്യ എണ്ണാന്‍ അവനറിയാം. ഓരോ കുഴിയില്‍ കാറ് ചാടുമ്പോഴും വണ്‍‍, ടു, ത്രീ, ഫോര്‍ എന്ന് അവന്‍ ഉറക്കെ എണ്ണുന്നു. 

           പാലമെത്തിയപ്പോള്‍ ഡ്രൈവര്‍ വണ്ടി നിര്‍ത്തി. കാറിന്റെ കിളിവാതിലിലൂടെ ഒരു തുണ്ടു കടലാസ് ഞാന്‍ വാങ്ങിച്ചു. മൂന്നുരൂപ. പേഴ്സ് തുറന്നു ഞാന്‍ പാലത്തിന്റെ ടോള്‍ കൊടുത്തു. പണം കൊടുക്കുന്നത് പിന്‍സീറ്റിലിരുന്നവരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

          യാത്ര കോട്ടയത്ത് എത്തുന്നതുവരെ കെവിന്‍ നിര്‍ത്താതെ എണ്ണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. 

            വണ്ടിയില്‍ നിന്നിറങ്ങിയപ്പോള്‍ കെവിന്‍ എന്‍റെ കയ്യില്‍ നിന്ന് ടോള്‍ അടച്ച തുണ്ടു പേപ്പര്‍ വാങ്ങി. 'ഇത് എന്താണ്?'- അവന്‍ ചോദിച്ചു.

            നമ്മുടെ നാടിന്റെ അന്തസ്സും അഭിമാനവും കളഞ്ഞുകുളിക്കരുതല്ലോ. ഞാന്‍ കെവിനോട് പറഞ്ഞു: വണ്ടി ഷേക്ക് ചെയ്തു സന്തോഷിപ്പിച്ചതിനുള്ള ചാര്‍ജ് ആണ് ഇത്. കുട്ടി കടലാസിലെ '3' എന്ന അക്കം കണ്ട് അതു ഡോളറാണെന്നു  തെറ്റിദ്ധരിച്ചു. അവന്‍ സ്റ്റീവിനോട് പറഞ്ഞു: 'ഡാഡീ വണ്ടര്‍ഫുള്‍, ഇറ്റ് ഈസ് ഓണ്‍ലി ത്രീ ഡോളേഴ്സ് ഫോര്‍ വണ്‍ ഹണ്‍ഡ്രഡ് ആന്‍ ട്വെന്റി  വണ്‍ ജംപ്സ്. വെരി ചീപ്പ്!' ശുദ്ധമലയാളത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ 121 അടിപൊളി ചാട്ടത്തിനു മൂന്നു ഡോളര്‍ മാത്രം. നിസ്സാരതുക!  

        സമര്‍പ്പണം: ഫണ്ടെവിടെയുണ്ടെന്നു  കണ്ടെത്താനും അതിന്റെ 80% എങ്ങിനെ വിഴുങ്ങാമെന്നും ഗവേഷണം നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന  കേരളാ പബ്ലിക് വര്‍ക്സ് ഡിപ്പാര്‍ട്ടുമെന്റിന്!!